uſsim ah dens tamirbi us auim,

da bengw

a mentiall

Quem molles Zephyri genio cultore benigna Exercent aura, cui Balſama rore madenti

Delicias adflant, cui dulces miſcet odores

Spiritus Aſſyrijs late diffuſus ab herbis, Qidquid Atlantiadum uigili obſeruata Draconi Rura tulere olim, quidquid Phzæacia tellus

Contulit Alcinoo, quidquid Panchaius ales

Congeſsit moriens ſexto reparabilis æuo,

Id mihi ſponte ſerit genialis& educat hortus. Nectare riuus abit, medij pars maxima campi. Diffluit Ambroſia. nec Bachi deficit humor Vſuram qui lenit aquæ, fert pabula campis Naſcens ſponte Ceres. Illic& gaudia cernas Et teneros errare iocos,& iurgia amantum. Mutuus arboribus fauor almum aſpirat amorem, Conubio uideas palmas gaudere uirentes, Officioqʒ altas extendere brachia Cedros,

Et nutu alternas motare cacumina quercus. Ipſæ hilares naſci gaudent amplexibus herbæ. Arrident uiolis læto Vaccinia uultu, Teucrion affini gaudet comes eſſe Camædri, Et Thymus adplaudit Cunilæ, cum Stachiyde gaudet

Nobiſe Marrubium, redamantq; Siſymbria Menthã,

Serpillum Libanothis amat, Satureia Timbram, Suſpiratq; olidam feruens Narciſsus ad Orchin. Prata quoq; exultant, per prata uirentia luſus

Exorti