NICOLAI STOPII Promiſſum nulli ſit niſi labe carens; Inclyta tu planta es virtus vbi floruit lma,/, Te offendet nunquam mors fera dente minax; Turbinis immites ne iras metuãsve procellas, Morte hac fœcunda viuida facta viges; Gaſpara virtutum decus immortale manebis, Cui Charitum meritò regna beata patent; Te æqualem voluere ſibi, ſic prouida virtus, Ne tibi mors valeat morte nocere ſua; Regale admittet non vlla obliuia nomen, Virtutem tempus nec ſuperabit edax.

IN FVNERE REVERENDISSIMI Card. B2 M 2 Epicedion. FVvNERRA Theſpiadum Bau pia turba ſororum Plangite, nam numen quod peramaſtis abit; Si modò naturæ fas eſt indicere bellum Bella(nec immeritò) ſuſcipienda manent: Omnibus ornaſtis præclaris dotibus vnum, Quem conſtat Charites excoluiſſe ſimul; Hunc fera mors miſeræ naturæ cedere iuſsit. Ah ſine delectu eſt imperioſa nimis;

Leuia tres ſæuæ ſi truncant ſtamina Parcæ, Gaudia tres Charites non peritura parant, Nam pia cum tetricæ ſi pernunt conſortia Parcæ,

Eſt Charitum conſtans atque perennis amor; Felix qui illarum fuerit delectus alumnus, Is bonus& prudens atque beatus erit; Ateneris Bausvs fuit ijs gratiſsimus annis, N atnræ cunctos dotibus exuperans; Maximus euaſit, Romanæ gloria linguæ, Dulcius haud tulli fluxit ab ore melos; Purpureo tandem meritò decoratur honore, Cingeret vt triplex ritè thiara caput; Aſt hunc humanis rebus dira inſidiatrix b M ors damnoſa rapit, quid rogo plura feram?

Mortem

* *

N

V