NreolAl sTrori Per quam pacificè cuncta quieta vigent,

Enthuſiaſmus ineſt huic ſuauis& entelechia,

Quam penes omne bonis eſt reperire bonum;

Summus Alexicacos præſtat miſeris amuletum

Vſque ſalutiferum, ſic pia diua facit;

E viuo hoc ſitiens nitidum pete fonte liquorem,

Cycnæos puro gutture redde ſonos;

Scilicet omne genus cupio iam nunc modulandi,

Explicet hic artem qui valet ingenio;

Threicias pars vna habeat Citharasq́; bycornes,

Et teſtudineas Pieriasq́; lyras; Tympana fint alijs valido reſonantia pulſu, Et teneræ pubi cymbala parua date; Nablia nec duplici deſint genialia palma Qui vertant, miſtis cantibus organicis;

Pollice qui tremulo reſonas impellere chordas

Neſcit, plectra gerat lydia& Aonia; Fiſtula prædulcis, ſic multiforatilis adſit Tibia, tum varijs cornua flexa modis;

Nam caua buxa dabit genitrix Berecyntia diuum,

Ecce cicuta leuis, ſicca& arundo virens,

Vt ſua quisq́; ſibi paret inſtrumenta canendi,

Si tamen iſta placent, ritè parata dabo;

Tempore grata meos longo ſeruantur in vſus,

Arte ego quid valeam ſcitur& ingenio; Eſt teſtis ſciolus miſer ac Arctalogus ille,

Qui viuus pendens excoriatus erat; Gloripeta inflatus, demens certare duello

Hic voluit, pœnas at dedit ipſe graues; Etſi opus eſt, alij venient teſtes oculati,

Tunc ſpectatores, hæc vbi dona tuli- Ah multi ſtolidè dubioſo ſæpe duello

Vita quibus grauis eſt, turpiter intereunt; O cæca ambitio, vana& perſuaſio mendax,

b Blanditijs miſeros illaqueare ſtudens?

Gloria, tu fallax fuco perfuſa doloſo,

Se facis

—y

Qu

Deinde Nuj Atvty Eſt! Acceler

Non qu Sedda 84 1V 5 Hlerou

kiigu C

Valtus

lno necte

ueN