““ 4

NICOIAI STOPII Noſti, non opus eſt docere doctam,

Ppolluere hac ſacras nolo ego morte manus. Somno ſunt etenim graui ſepultæ,

Mortales amens decipit ebrietas; Vexillum Stygiæ erigant ſorores, b

Vos òõ Pplutonides ac Acherontigenæ;

In præceps trahite has Barathrum,& hæc ſit

Faucibus Orce vorax vltima præda tuis; Comburenda tibi eſt adunca cymba

Portitor vmbrarum Charon auare ſenex, Et te in tartareas aquas reconde,

Nil ſupereſt quod agas, lurida Cymba vale; Vita eſt ecce datum frui perenni, Quandoquidem extincta eſt Parcæ inimica manus; Turba hic lacteolæ venuſta pubis

Qusis ornat flauum Myrthus amica caput Adſit, blanda cohors puellularum,

Et corybantia iam cymbala pulſet ouans; Exultent iuuenes,& omnis ætas,

Humano generi mors inimica perit.

Iam nunc tempus adeſt vt offeramus,

Grandia victrici ſigna recepta manu; Quapropterque hylares eamus omnes,

Immortalia ſunt munera grata deis; Vexillum accipiet Phanes Apollo,

Ad Sacra deducet nos quoque templa deæ; Greſſu præcipiti ſequamur oro,

Laus erit hic auido nos properare gradu; Concors vt melicus chorus ſit Orpheu

Cura, ac Harmonicos iunge perite modos; Obteſtor tamen hoc ò iuſte Apollo,

Arte mea hæc ego ſum nactus& ingenio, Quæ nunc trado tibi offerenda diuæ;

Agnoſce oſficium quæſo diſerte meum; Hoc rantum cupio ſciat benigna

Sollicitus quàm ſim ſemper in officio;

Aſtabunt

dignife Alc Nanq; lam Forſita Qua Atqui Con Diffcil Conf NospI Ho

Kit cun Inſes Cylleni Voci Frontec Carm Nanque: Agmin Inter K yt Collig

Neptunin

lplaacn

epliush

uc cot da dang