eARMEN FANEGeTRNICcVY Diuæ AnAGONAE.

a. Hic ſtatura excelſa erit exprimenda, b eher Kara, procera„& facies decora, b 3 Quando natura explicuit ſecretas Dædala uires.

*

Corporis longè ſuperat nitore, Gratia, forma, placidoq́; vultu Cæteras nymphasq; deas ſupernas Wincit abundco. Nanque& ex blandis oculis refulget oNat; Viuidæ uirtutis amor decorus. us, Inde laus nullis peritura ſæclis cit. Vndique manat. Frons nitens pulchrè, roſeo nitore Sunt genæ dulces, niueiq́; dentes 2. Tum rubor lenis lepido eſt in ore,& 33. Lingua ſuauis. Roſidus ſemper color in labellis, Sic ineſt mento decor& venuſtas, Lympidæ ac aures, nitidumq́; collum, ihn- Guttur eburnum. Quando odoratis humeros capillis e Hæc ſedet perfuſa decenter, auro Tecta fulgenti reputare poſſes Lactea colla. Candidum pectus, ſinus& papillæ, Pulcher& uenter gracili tumore, dce Crura procæra, aureoli pedesq́;- Omnia rara. b Tu precor mentem emiclees ſerenam O Adraſtæa arbitra ſumma rerum„ Cognitæ cauſæ tibi ſunt, merenti Iuſta repende. Nanque diuinis redimita donis, Laude plebeia celebranda non eſt, 1 iig Comitas ardens pietate fulget,

vt inſunt 4 Integra