LAMBERTVL. 27 Gaudet,& ingentem metitur ſanguine pradanum. Nec mora fraude parat pollutæ crimina dextræ: Inq́ʒ pios ſæuum iugulos diſtringere ferrum, ua licet ingenio dirus meditatur acerbo.

„ Pipini con/ Iamq; parabantur magno conuiuia luxu,

aiui apud Conueniunt regni proceres.& lecta iuuentus Iopiliam ar Lambertum princeps cupidis amplectitur ulnis: cem regiam Fercula ponuntur, ſtratòqʒ accumbitur oſtro, Ecce uenit Tyrio pulcherrima murice fulgens Alpais in fœdus iuſſu Dodonis itura, Aut iugulum fractura patris, cratera miniſtri Expediunt, tum nympharum ſtipata caterua Porrigit illa ſcyphum, uel ſic placitura ſeuero Lamberto:nimium qua ſpreta incanduit amens Germanus tanti retinent uix arma furores. At Præſul poſitis abit in diſcrimina menſis Nee mouet infractam ueſana potentia mentem. Legiani Alluit effuſos Eburonum Lægia campos eus olim,

Corniger, unde trahit modicus ſua nomina uicus nue Leo/ Gratus ager. feſſiq; animi ſeceſſus amœnus: eutt⸗ iut,

ger, feſſiq; animi ſeceſſu tas epiſco/ Hic medicis delubra ſacris ingentia ſtabant palis.

Addicta,& multum ſuſpenſis inclyta donis: Tunc dus Fadrſietas acceſſit Præſul ad aras. Iãmqʒ uidebatur conuexo ueſper olympo

Sydera in obſcuram lapſu præcedere noctem,

Cum mecdijs Herebi progreſſa e faucibus ati 8 D 2 Eumenis