lme cenlor

em prani. lum ſed non

nlidemman

lorancam etulantia vit. licet maltig nis, attamen ſtro Vultei um orbe cel Namercos 8 unt, Sic Pla n Byperbo Amphime⸗ ClodiusBo obtr eckat lue uinus Plaro, tiſtis Zoils

denim Mat⸗

iacula exaudiuiſſet Valteius noſter, quid eum reſpon ſurum fuiiſe huic dodonæo cymbalo putaretis? Niſi me fallit animus, idem quod Dauid Semei: Sinamus eum maledicere, Dominus enim ita præcepit. Re⸗

tribuet mihi Dominus pro hac criminatione, bona. Nihil huic optaſſet, quam meliorem mentem. Proſe⸗

cerat enim maiori cum fructu gratia Dei in ſchola

Spiritus Sancti Vulteius, quam ut ad eiuſmodi ina- nes& futiles crepitus expaueſceret. Qui licet obtre ⸗

ctatoribus eiuſmodi vita ſua patientiæ, modeſtiæ, pie

ipſa inuidia coacta fuiſſer innocentiæ& ciuilis inte⸗ gritatis ipſi teſtimonium dare, attamen hunc miſera- bilem caſum agnoſcebat iuſtiſßimum Dei iudicium, ſiquidem nec ſtellæ nec Sol clariſsimus purus eſt in eius conſpectu. Hinc decumbens hoc ultimum ſacri- ficium Deo ſuo& Domino ſuo, non ſine cruore æ- ternam ingreſſurus domum, carmine, inſtar ſummi ſacerdotis non ſine ſanguine ſanctum ſanctorum in⸗ gredientis, litabat:

Cum mihi ſtlereus pater, aſtra; cuncta fauerent, Indoluit, dolor eſt cui mea tota ſalus. Impetrat, ut toto me preæcipitantius acto In caput euertat corpore, uulniis aret. NAMæc noua decubitus facit illi gaudia noſter, Quod tamen hunc æqua perfero mente dolet. Cum patre ccleſli pulcrè mihi conuenit, in quo usmlibet in media ſpes nuhi morte uiget.

Didicerat enim crucem tollere& Chriſtum ſequi. Pp ih.

tatis& virtutis cuiusiuis exemplum eſſe potuiſſet, ut

————

———