liß prom⸗ ne humz. auitate ho manitate Siquidem datur Vu lum Pran- lectus iag

am itidefe

Ludouico

inis huiag

m uterque ſeruauit, ut

trum nulz t impertid

er Heduo² annis(alui⸗ itas non ſo⸗

n Buropam atem equee

tibus pold

dincieri rei. verſo paret am Caltaxi⸗

m qua diui

dica filia ſie

ſi Cum het inj iure te⸗ ein hoc in⸗ ſo, de clius

nuliply

——

moktipltci uſu tum multa audittone ꝛceexeratt non 1 experta erat, perſuaderet. Vulteius, qui iam in aram Patriæ reuenerat, multisc nominibus ſe huic obſtri⸗ ctum agnoſcens facilè in memoriam redit diuini edli⸗ cti, ut ne talentum ſuum defoderet, ſed maiori cum

ſœnore illud redderet: diuinum mandatum religio-

ſè adorat: patriæ paret: amicorum precibus cedit:

ludum literarium magno cum applauſu aperit: Rhe⸗

toricam& Dialecticam a ſe conſcriptam fideliter tras dit: trium linguarum cognitionem feliciter introdu- cit: Hebræam docet Pincierus, ipſe Latina cum Græ cis ita coniungit, ut diſcipuli ex illa ſchola prodeun- tes græculi ſalutarentur. Huius pulcerrimi facti cum ampiiſſi ma extent documenta, parcam viuentium ve⸗ recundiæ, unumq́; vita defunctum apponam. Si enim nullum fœtum iſta ſchola præter unicum Vigandum Orthium excluſiſſet, cuius fama& gloria lætari poſ- ſet, cuius immaturus interitus& mors intempeſtiua, eheu quantam ruinam in hac quoq; ſchola traxit. Cu⸗- ius diuina vox in explicandis& enodandis ſacrorum myſteriorum difficultatibus, quoties ex hac cathedta, Inſtar fulminis deſiluit: quoties haæc ſubſellia& pa⸗ rietes magnificas eius dotes in grauiſsimis quæſtio- nibus diſſoluendis&retexendis Sobſtupuerunt, ut mi- hi eius viri mortem, cui me operam dediſſe nunquam pœnituit, nondum eluxiſſe videantur. Si hic ſolus, di⸗ co, e ludo Vulteij Veteris aperto prodijſſet, an non

h rc. ſchola immortali gloriæ monumento digna? an' non ab omni obliuione hominuḿ ſilentio libe⸗

raliter vindicanda: Quaſi non maiora& grauiora B ij habe⸗