Carmina gratulatoria,

NICODEMVS FRISCHLIL

nus Academiæ Tubingen⸗ ſis profeſſor.

Ollere difficiles qui ſcit medicamine morhos, Hunc quicunq ſfapis fac reuerenter amez. Vt quondam illius facilu tibi copia fiat: Pæonia quoties indiget arte malum. Qua leuat humani felix medicina dolores Corporus: à Domino, non aliunde venit. Ioſe Deus medicum ſummo tili mittit Ohmpo: Et reges illum numinu inſlar habent. Nam rerum cauſas fludio rimatus& arte, Altius humanus everit ille caput. Ille, licet cæli degat regione remotus, Mente tamen mundi regna triformur adit. Quæ ſagax oculu hominum natura negauit: Liſibus ingenij perſpicit ille ſui. Scire poteſtates herbarum, yſumq;; medendi: EsC ars Herou non odioſa viris. Rac qui ritè valet, magno efẽ in honore potentum, Et Iouis elato vertice tecla ferit. Quali erat medicus pollens Eraſcftratus herbui, Antiocho regi maxima cura ſuo: Qualu Alexandro Ma cedum fera regna tenenti, Pæonia felix arte Philippus erat: QLualu Phyllirides, qualu Bodalirius, omnes Argolicos longè dignior ante yirot. 6A 2 Nnuentum

b