gantibus, vim quandam peculiarem,(quam Galenus nihil

referre ait, fiue Jiarasl, ſiue&uν, ſiue ²Axvl Nna- uu vocemus) qua ſingula, quæq; quod ſecundum naturam maximè eſt trahant. Quemadmodum enim ſtirpes,& ſemi.

na terræ mandata,& partes corporis diuerſæ, trahunt ſingy-

læ, pro ſua quæq́; natura, familiarem& conuenientem ſie- cum: ita medicamenta, ſingulari aliqua virtute trahere, alia quidem pituitam, alia bilem flauam, alia nigram. Ad eum ferè modum, quo Magnes ferrum trahit. 15. Quænam verò,& quid iſta virtus ſit, id demum eſ, quod& quærentibus difficultatem facit,& propemodum i- pſam tractionem quibuſdam ſuſpectam reddit. 16. Meſueus dicit, eſſe facultatem cœlitus infuſam. A- uerroës totam ſubſtantiam,& formam ſpecificam. Galenus, & cum eo pleriq; Medici, tractionem hanc fieri ſtatuit, Af- militudine,& familiaritate ſubſtantiæ: item à tota fubſtan- tia,& à ſubſtantiæ proprietate. b 17. Hlinc multi ſibi perſuaderi patiuntur, virtutem pur- gatricem, atq́; adeo omnes rei proprietates, eſſe ipſas terum formas, à quibus ea actio, immediatè profluat. Qua in re valdè decipiuntur. Nam, primò, nulla eſt actio ſubſtantia- rum ſine qualitatibus, vt teſtatur Scaliger Exercit. 1I1.& tanquã pro confeſſo,& ab omnibus conceſſo, aſſumit Pran- ciſcus Toletus, lib. z2. de generatione& corruprione quæſt.. Deinde oporteret vnius rei, vt vna forma eſt, ita vnam quoq; proprietatem eſſe,& ab vno medicamento, vnum tantum humorem educi, cm tamen manifeſtum ſit, vnius rei eſſe

plures proprietates,& plures humores ab eodem medicæ-

mento trahi. b 18. Et perperam illi ſanè tum Meſueum tum Auerroem tum Galenum interpretantur. Nam primùm, quod Meſue-

um attinet, ipſius interpres, per facultatem cœlitus infufam, — b occul