Druckschrift 
Theses Medicae De Hydropum Essentiae Et Cvratione / Consensu Amplißimae Facultatis Medicae in Academia Iulia, Svb Praesidio Cl. V. Henningi Arnisæi Ph. & Med. D. & prof. P. ac pro tempore Decani ; Pro consequendis summis in arte honoribus Publice examini & censuræ subijcit M. Benedictus Oheimivs Medicus Hallensis In Auditorio nouo maiore, die 30. Maij
Einzelbild herunterladen

.

uerfum, velfuppoſita crura excurrat, Hydropis nomen ab-

ſolutè gerit, retinetq́;. b IV. Sed nec omnis abdominis tumor hydrops eſt, cum

Scorbutus non rarò inflet tendatq; ventrem, vt& venenũ,

Cauaſz in enerse.

Semalè expurgarum puerperium, ac poſt febrem,& ex Co- licà fuppreffaq; vrinà ſæpe inxumeſcit infima regio, totusq; corporis habitus exvulnere thoracis, quod ab vnà parte in muͤſoulos ſub cute deſinit nec peruium eſt, vr abſeruauiròmer. Miſc lib.z. Fp. 4. quam intumeſcentiam ſi quis cum tumore hydropico confundere veller, is magnã nominis intro- duceret æquinocationem. Proinde adcan ſas confugit Ga- lenus lib.. de loc. aff.7. Et lib: G. Eod.. z. vhi ait: Niſi al ie eur frigus tranſmitta tur, bydrops ſubſequiminime poteſt vr explirat Comm. a. in praſag. fiipp. texx.. Communis ortus hy- dyropis inde eoctat, quod officium in ſanguine generandoo- ſitum vitietur, ſiue id fiat per ſe primò fiue ex couſenſu cum alijs partibus: Vbicunq; enim ſanguificatio deiecta non eſt, quantuſcunque excitetur tumor, hydropicus non cenſebitur, vr opinatur Mercar. de de iutern. morb. cur. luò. V. Necitnus inficias, communi Me dicorum plerorum- que conſenſu receptam eſſe pro causà adæquatà hydro- pumrefrigerationem Hepatis: Quod ſi de primario hydro pe intellectum velint, cauſæ nihil eſt, cur au ctoritati relucta rivelimus. Siue enim hydropem in continentes, ſiue inan- recedentes cauſas reducas, nuſquam non inuenies ipſum l borare lard Analogiâ, quandoquidem cauſæ eſſentiales

quæ definitionis maxima pars ſunt, toto ccœlo inter ſe di-

sie

ſerepant,& alicubi locus affectus ipſe variat. PDiperen-

VI. Primo igitur& communiter hydrops dicitur, quan- do lecur, cuius facultas hic læditur, per ſe afficitur; f b cundar