( wepg

— 4

2 2 FPyudrop⸗ an accen- Hnptems ſibi vet worba⸗

Il. Galen ſet Symptômatis læſæ ſanguificationis, nec propterca contradicit, dum hydropes inter affe ctus ſeu morbos relin- quit, lib. de rumor prær. nat. c. 10. cum diuerſo reſpectu Sym- ptoma ſit, quod aliàs in morbum degenerat. Quia verò hydropis tumor tantus eſt,vr imme diatè lędat actiones, hac

diſputatione proponemus eum, non tanquam ſymptoma,

ſed tanquam morbum in magnitudine. Nam vt ait Gal. de diff morb cap. 12 Qui in partibus eſt tumor, ſi ad tantam

magnitudinem attollitur, yt ob hoc ipſum operationem im- pediat, tum iam morbus eft exiſtimandusas. G3uua. III. Sir igitur genus ſeu forma hydropis, Tumor, cui primam differentiam adijcimus Alubiecto ſeu loco affe cto. Nam& circa teſticulos,& in vtero,& in pulmonibus, vr no-

tauit Hippocr. fi ra dν& in capite aqua colligitur, quam ta- men non ſimpliciter, ſed cum adiectione hydropem pul- monis, vterin, hydrocephalum, hydrocelen nominamus. Ac quæ in ab domine congregatur, ſicet inde in corpus vni-

fabsedamn.