1. a. b kun ottus et. Hae mn

eliſer, dipum

83 odida dun

Anglia nanlum en ur. Cncrin nh

Alldas quiin

con)andosbabena

eſt Cyſenteri ugn

1

zuid tætetecuet

diret. Vide uman

Ili Wet, atadillt cie rdom demonftrnt h ſopendumeſt' iis ees deicit Kgmta de whita ttaroulite noporet, nobis rat cchurifallem iteti acoaßderxtioseäcns

o,—–

35. dusdocui 9

mata inter ſe velcum ſuis caunßs collataclon reſpon-

dent, ⸗v. gr. quando adeſt calor febrilis mitiscum ma- gno dolore capitis, vel animi anxietate: pulſus natura-

li fimilis vel debilis cum æſtu immodico: urina ſtatim confuſa, aut ſitis magna cum leni febre: tum ſubeſſe?- liquid mali certo ſtatuendum eſt. Et in primis his maxi-

mum addit pondus, cum conſtabit alios eodem morbo

laborare, vel nondum ita pridem Iaboraſſe: aut quan-

do ſuſpicio eſt contagium alicundè ægro fuiſſe allatum.

Deinde pulſus etiam atq; etiam eſt attendendus, qui

nos ſtatum cordis& alia quandoq́; præclarè docet. Nonnunquam quidem à naturali propè abeſt, ita ta-

men, ut peritum vix lareat, inquii Fracaſtorius: ideoq́; P. Salius non dubitavit pulſuc pro communiſſimo mali- gnæ febris ſigno ponere. Nam perpetuo ferè frequens

eſt,& initio, cum robur cordis aduc viget, interdum

magnus, mox verò in parvum& languidum deſinit,& talis maximam partem mancet. Si durities aliqua acce- dit, tum indicium facit obſtractionis quæ eſt in reni- bus, jecore, vel alia parre membranis donatà. Maculæ quoq; ia febribus continuis malignitatem arguunt; ſed

ille non in omnibus nec niſi in morbi progreſſu con-

ſpiciuntur. 4 XIII. A Sub incrementunm febris cætera ſigna evidentiùs

malitiam oſtendunt ex omni ſymptomatum genere.

In actionelæsâ ſunt vigiliæ vel nimius ſopor, dolor ca-

pitis, ſurditas, deliria, melancholia. convulſiones, epi-

lepſia, vertigo, inquietudo, anxietas, cordis palpitatio,

lipothymia, vomitus, appetitus proſtratus&c. Inex-

Pè oruda& aquoſa, ſæpiuùs turbida cùᷣm craſſo& ſubfu- b ſco

cretis& retentis, urina interdum naturali proxima, ſæ-

——————————————