Druckschrift 
Morbos Ab Incantatione Et Veneficiis / Oriundos Permissu & Authoritate Amplissimae Facultatis Medicae in Academiâ Lipsiensi celeberrimâ, Sub Clypeo Viri Amplißimi, Excellentissimi & Expertissimi, Dn. Johannis Michaelis, Phil. & Med. Doct. Therapeut. Prof. P. Facultatis suæ Decani Spectatissimi, Acad. Decem-Viri, Collegiorum Principum Collegiati & Archiatri Altenburgici &c. Domini Præceptoris, Avunculi & Susceptioris sui parentis instare æterno cultu proseqvendi ; Publice examinandos proponit, Propositosque pro virili defendendos suscipit Anton Marquart, Susatensis, ad d. 27. Jun. horis locoq[ue] statis
Entstehung
Einzelbild herunterladen

4

3

4 4 *

¹ 4

4 3 1 4 4 34 4 4 1 4 8 3 1 1 1 1 1 434 1** 3 ſ 1 3 1 11 3 1 1 ¹* 1 4 1 11 4 1 18 3 1 8 4 ¹ 1 3 3 4 3 1 4 I

3 1 3

mon ſufficum thuris. Ea ipſa autem pro varietate morborum-

morbos pertinent. Amuleta autẽ vocata ſunt avi amoliendor;

a&

depellendotü venenorum. Periapta verò vigrécierymi dich fuant qyvod resqvæda cireumnecti, cireumappendi,veladalſigaii du call bus qvibusdã corporis, ut collo carpisq́; hoc in calu bo cand ende 1 gelt autem duplicia: naturaha& ſupernaturalia: bæc inanibus aidont io, dam veibis, prophanis, facrisve nominibus conſtanr ande nn. lman etiam adtegendam Dæmonis fraudem nom ine gsu, ut 3. 4 10 l Ninus in Eoang. Toau.trast, z. hac annotat: Adeogq; bonis Medtis ſhi ea ut ab impietate haud aliena plane reſpuenda judicat. R. ipi

pariter cum illo-. Ila conſtaut phyſicis rem diis, corundemqy mm

manifeſtis vel occultis ut plurimum facultatibus. Sunt ergo 3. dfam mufeta& periapta illa efficaciæ phyſicæ, hoc eſt, ſub taan he bnr proprietate,& genuinis qvalitatibus, qvamvis nobis non co ni. tie tis, ſemper ea agere dicenda, qvi ppe qvæ absqve ulls ceremon. tnno arum& anilium precum ſuperſtition e,ſineqve certi alicuſugritus, kapes & magici ſuſurri vanitate colliguntur, præparantur, admored. lant tur. Probanda tamen non tàm ratione, qvàm experientia, indd. nen cante ſic Pergameno noſtro cap. ſr lib. 2 de compos ſecund. loc. Neqfe 3.

obſtat qvo minus ea uſurpemus, qvanqvam animi noſtricaptunm boal excedant, cum intellectus noſter qvieſcere debeat in re obſcura,. te

bi ro dιυν aſſeqvi non poſſumus: ſi ipſum Yl. es fit absqve malo- dur qvadam ſuspicione certum& indubitatum. Præeſara autem hie i Wdi de re habent Antonius Mirindolus exerc. 1.& Joban. Pbaramunda. Lut Rbumelius in autidotar. C bymico p. 1ſ;. amuletum pecuhare in hoc ln morbo deſignavir. Nos pariter deßgnamus adhuc ejusmodi ſn. Vin gulare prackicis qvibusdam fecretè habitum, vel refetendi anima: ind ³ Mercurii Crudi drach 1.& qvam optimeè pennæ cauli inel. 3 de ceraqve conſigna. Dein R. Herb.& flo r. hyper capill. vener. q. a0h acum, quæ defuncti eujuspiam cauſa, e. g in ſuendo ferali induſo, 6 fait uſurpata( En hoc ſolam ingrediens ſuspectum reddit medica- 1* men, dvod tamen miræ nihilominus virtutis eſſe confirmatut-) 8 qyæ omnia linteolo bene involvantur& ſic collo geſtentur. 6 XCllI. Suffumigia qvoqyve in hiſce morbis Medici tàm an- 4 tiqvi uſurparunt, qvàm recentlores adhuc uſurpant. Et hine pro- verbialis forſan locutio:ille hoc pertimeſcit, non ſecus, ac- 5

parant