Druckschrift 
Morbos Ab Incantatione Et Veneficiis / Oriundos Permissu & Authoritate Amplissimae Facultatis Medicae in Academiâ Lipsiensi celeberrimâ, Sub Clypeo Viri Amplißimi, Excellentissimi & Expertissimi, Dn. Johannis Michaelis, Phil. & Med. Doct. Therapeut. Prof. P. Facultatis suæ Decani Spectatissimi, Acad. Decem-Viri, Collegiorum Principum Collegiati & Archiatri Altenburgici &c. Domini Præceptoris, Avunculi & Susceptioris sui parentis instare æterno cultu proseqvendi ; Publice examinandos proponit, Propositosque pro virili defendendos suscipit Anton Marquart, Susatensis, ad d. 27. Jun. horis locoq[ue] statis
Entstehung
Einzelbild herunterladen

1 * 8 4

un& tectigale 8 1A ataraliter tedac n

4

Lame 4 m pearus derrenda

dess aha mtepealid diu duraat, bantta

temiggrenunr enäa, nmum ulb amn .I. Art: iunmaa Aum ancumi. aa urgrotansidsgfe dämn keaduscrit. miunn

aut ſoscoafcdemux

maDeitunlunkufn art lus reoit, ut opendun

dotentii telitat K ertjr orgaaazriſnn um cdCanipotage

B

Wierus 1.5. aliiq; diſputant.

deles protegendos voluntas, qvàm totius regni Satanici homin: bus infenſiſſimi poteſtas. G

LXVII. Eſt porrò& aliud remediorum genus, ritu Eecle- ſiaſtico& Pontificiis decretis uſurpari ſolitum, vocaturq́; Exor-

ciſmus, qvando ſcilicet in nomine Chriſti dæmonum expulſiones

promoventur. Veruùm cum de eopluribus hic diſqvirere meæ profeſſionis non ſit, manum de hàe tabula præſtabit removere. Teſtari tamen poſſum hiſce oculis meis me Tremoniæ Weſtpha- lorum vidiſſe homines oppidòèlberatos ab obſeſſione beneficio

hujus exorciſmi. Multis negotii hujus efficaciam adſtruunt-

Beyerling. voc. Maleffc. p. 207.& Delrio, l. 6. c.2. Contra verò Ler- cheimeirus d. Jaub. c. 16. 9. Prætor. Zaub. c. 9. Gadelman. 1. 1.(. 6. LXIIX. Divinorum qvoqve nominum vi,& poteſtate omnes morbos ſanari poſſe probant Martinus Delrio lib. 2. mag. aul. 7.§. qvo de argumento legantur ea qvæ ex omnium aucto- rum decreto eleganter conſcripſit Levin. Lemni. in exbortar. ad vi- tam optimam inſt tuendam, cap. 19. de divini nominis majeſtate, & potéentia divinorum nominum, qvibus Deus concelebratur in ſacris litteris, varietate, ſignificatione, amplitudine, efficacia, qva una magicis& diabolicis ſuperſtitionibus reſiſtere licet. Im ò& homines illos, qvos vocamus ſalutatores, per hanc gratiam à fummo ODeo illis conceſſam morbos eurare poſſe ſtatuit. Huc ſpectat eorum qvoq́ve ſententia, qvi Reges Galliæ,& Angliæ hac ipſa virtute ſtrumas eurare aſſeverant, qvodnon ſide annalium- modoͤ, verum etiam aliorum teſtimoniis certum eſt; ut retulere

Guido tratl. 2. doct. 2. c. 5. Chirurg. Muagn. Mercurial. l. 1. de mor b.

pueror.. Tagaultius lib. i. inſt. Chirurg.& Anareas Laurenrius lib. de

rumar. ſanat. admimnaã. Teſtatur qvoqve Joan. Weckerus de ſe- cret is lib 2. c.). dari ejusmodi homines, qvibus ex ſingulari gratia conceſfum divinituùs, morbos curare. Cur verò potiùs Reges

qvam alii hoc dono beentut, citati Autores varias cauſas aſſi-

gnant. Certum autem eſt, multa miracula(rectius impoſturæ adpellitandæ) verbis præſtari vulgò: dolores enim dentium per hæc verba ſedant: Os non comminuetis ex illo. Sangvinis flu- xum fiſtunt perillam pendentis in eruce Chriſti valedictionem: ; Con. *