Druckschrift 
Morbos Ab Incantatione Et Veneficiis / Oriundos Permissu & Authoritate Amplissimae Facultatis Medicae in Academiâ Lipsiensi celeberrimâ, Sub Clypeo Viri Amplißimi, Excellentissimi & Expertissimi, Dn. Johannis Michaelis, Phil. & Med. Doct. Therapeut. Prof. P. Facultatis suæ Decani Spectatissimi, Acad. Decem-Viri, Collegiorum Principum Collegiati & Archiatri Altenburgici &c. Domini Præceptoris, Avunculi & Susceptioris sui parentis instare æterno cultu proseqvendi ; Publice examinandos proponit, Propositosque pro virili defendendos suscipit Anton Marquart, Susatensis, ad d. 27. Jun. horis locoq[ue] statis
Entstehung
Einzelbild herunterladen

3 -,GG8GS88ͤ8ͤöͤͤͤͤͤͤ. - 5*

damqyve& ridiculam pronunciamus.

qvantum permiſerit, imò nec ſuibus ipſis, Matth. IIX, zn. adedus

qve efficientem, ſed ut concurrentem ſymbolicam potims,

invali.

XXI. Permisſione hàc& indultu Der, varios poſſehomi.

num corporibus morbos inferre Dœmones, in confeſſo eſ ſatis,

cùm aliàs, tùm ex Hiftoriä præſertim obi!I, 7.& Evangelicd lu⸗ 11 12. 17. 16. de qva in diß. de Dæmon. item de Magia. Gisbent,arrius Confirmant id qvoqve inter Patres Tertul. in Apol. advenſ Gentan c. 22. Auguſtin. lib. de Piritu& anima; lib. de Trinitute& duna- tione=. 4

XXII. Verum enim verò nemini& nulli noxiam infente, aut ultrà torqvere poſſe Dœmones, niſi D us permiſſerit, aut.

4

etiam capillus ſine voluntate Dei de capite non, decidat, magno

cum noſtro ſolamine credimus: Et qvamvis interdum dagæ à-

mone ſuo poteſtatem petant, ut hominibus morbos vel damnu- conciliare iis liceat, idqve Diabolus ſe præſtiturum polliceaturés ejus rei conſeqvendæ gratià qvædam facere jubeat, tamen ſi Daus non permittat, planè voti compotes fieri non poſſunt: ſcribitqye Joan. Bodinus l. 2. c. S. l. c.(cujus libri ſeverà interdictione olim- fuerunt prohibiti teſte Epiphan. Ferdinand. 1. 3. Theor, 49.vi centéis binos inveniri, qvibus talia veneficia noceant, ſicuti Saga rum confeſſiones hoc ipſum atteſtatæ fuerint ſæpiſſimè, Ratio- nem petis? Deus concedere noluit. QYod ſi poſtea hàc de cauſa- Sagæ cum Dœmone expoſtulent, ille actutum, ne ejus potentiæ ali- qvid defuiſſe videatur, culpam in ipſas transferre, eas objurga- re, imò interdum verberibus mulctare miſerrimis modis ſolet-,

qyvod præceptis ſuis non per omnia ad amusſim& obſeqyiose ſa.

tisfecerint. Neqve etiam Diabolus ipſe à Sagis, qvanqvam inlii.

gatus, exitium immittere potis eſt iis, qvi Deo ſe precibus qroti-.

diè commendant, ac devotò pietatis ardore flagrant. Deinde&

Iadices probi rarisſimè hos inſultus Diaboli patiuntur niſiilli qri peſſimarum rerum paſſionibus luxuriant, qvos ſeilicet avatitia-

excœcat, trahitqve ambitio, qvos crudelitas vel vindictæ amor- agit, aut ejusmodi paupertas animi alia occupat: Hi enim crebto ſic à Dæmone& ejus aſſeclis excipiuntur,& adeò vehementer ſæpi-

üs, ut neceſſitatem necis incurrant, velut memorat Anania 4 4 1

arutkc

Uunj fa mmit nato g 1.lner

üü comt

bls Syr

nlelle⸗

aArlm

M

nii hoigib

um! Wlarfl n 44

Inose

IX

ſtgrit Dnaudito Waaüixvit

Korabe

Wcjenitat

hreier

caul potm

.

dula