Druckschrift 
Disputa Inauguralis De Pleuritide Legitima / Quam D.O.M. Authore & Præside, Ex Jussu, & Authoritate Magnifici & Amplißisimi Senatûs & Collegii Medici in antiqua, & celeberrima Basileensium Academia, Pro Summis in Arte Medica Honoribus, Insignibus, & Privilegiis Doctoralibus, ritè ac legitimè assequendis & obtinendis, Omnibus Artis Apollineæ proponit Paulus Moth Flensburgo-Holstatus. Anno Æræ Christianæ MDCXXXVII. die 27. Mensis Septembris. horis & loco consuetis
Einzelbild herunterladen

der. 5 det idkezinze, bemauk. ülr

dlüica lund lpeui

Kipollas ſumw . ancoeod caoren 1 *uüpullanalu, 5 6 teſtatur Gödin vſihennatag. 7 neeyanuen;. 8 Rpora Pleunti a. 1* us:vtmiumi

nreſacionend-

ndzaceunn, de lſals htaſena. an rrrisqueaſlon. amncerelenca Cl. an lſam inkuxi ec anpalzethacde, 1 umn dindornna. t wonperedma. a g ercumänſt. 1 ar niodem hatulm.

in m cncendundh d

d luunetudi

Ha⸗lmrwünd 7 ai möchwilu 2.1 Ielunub pel t-

telas

terias fluxerit, quo tempore non ſatis juvat venæ ſectio. Circa venæ ſectionem notanda I. Quibus adminiſtranda. 2. Ibi. 3. Wal- do. 4. Quantum. XXXII. Quibus? Arabes pueris etiam trimis, vel ſextum, aut octavum annum agentibus venam aperire non reformida- runt. Veràm nimis infamant magnum hoc remedium in cor- oribus ob mollitiem ac raritatem alias inſignem diſſolutio- nem patientibus. Iraque vix ante decimum quartum vena tundenda eſt, niſi morbus valde urgeat,& puer pleno ſit corpo- ris habitu. Senibus venam ſecare religio ſit, propter innati ca- loris defectum,& vires imbecilles, in quibus tamen vires non annorum numero, ſed robore ac corporis habitu æſtimandæ ſunt. Mulieribus prægnantibus hoc morbo correptis magna cum cautione vena ſecari debetz cùm ſcilicet plethorica fuerit, nimiaque copia ſanguinis zbundarit, ne aliòs ſubtrahatur- tui alimentum, atque proinde abortus procurètur.

XXXIII. Uli? Hic locus controverſus eſt, de quo non ſoluùm Græci& Arabes, ſed& ſuperiori ſeculo Itali, Galli Hi- ſpani, Germani aded acriter contenderunt, ita ut ad Magiſtra- tum ca res delata fuerit, quo Principis authoritate& gladio tu- multuoſæ diſputationes ſedarentur. Omnium hic dignisſima quæſtio agitatur; An vena afſecti lateris potiùs, quàm oppoſiti in initio Pleuritidis revulſionis gratià ſit aperienda? Poſterior ſententia probabilior eſſe videtur; quia revulſio deber fieri ad remota& contraria, ut Hipp. de oßib. docet. Jam ſi in oppoſito brachio vena aperiatur, ſanguis, qui ad affecti lateris venas& per eas in partem affectam fHuxurus erat, in contrarium ſatis remotsè ſine periculo trahitur; quandoquidem vena talis ape- ritur, quæ nullam communionem cum parte afſecta, i. e. um venis ejusdem lateris habet, id quod in derivatione eſt neceſſa- rium, ſed quæ cum parte mittente, i. e. trunco venæ cavæ com- municationem obtinet. Contrà ſiin initio præſente plenitudi- ne vena in eodem latere aperiatur, ſan guis potius ad partem af-

ſectam, jam debilem, dolentem& calentem artrahitur, quam

ꝛb ea revellitur; quia plus ſanguinis eſt inter latus oppoſitum

&locum affectum, quam inter locum affectum& brachium lo-

co affecto vicinum. Nequs tamen hic 1⁰ ⁴ασ ‧εαινi, i. e. rectitudo B 2