1 ole

eh, ubi queritur pondus: alis de alio judicat dies,& tamen su- ga 10 0 1 Res. Il. g. premu de omnibus. Constat& Philosophorum ac Theo- ö 1 15 C in pr. logorum omniũ communibus decretis, res humanas, 1 0 2 1 ö 1 nec præcipiti casu, nec fortunæ temeritate ferri. Ex qu J 0(al 1 Dogma hocEpicuri perversum, flagitlosum, impium ad- 9 70 5 R f seritur. Levate, inquit quidam, capita vestra,& Solem f ä 8 5 erius in- hunc Principem, reliquorum errantium siderum intue- 1

8 lüb. pagelio. mini, huncne easu, aut temerè mundi globum duode- 1

0

cim mensibus ambire putatis? An fortuna vel casu dies wren 8——— 5 5 i 10 ö

bruma brevissimos, æstate longisumos ficri statuitis? An 141

ex brutis bruta casu, ex hominibus homines generari 0

ö. N— e 5 5 2 8 5—— 2——

existimatis? an casu deniq; nos ęstate solis fervore ter- len

reri, hieme verò frigore constringi? Nemo hoc affir- 3

mabit nisi fatuus, cœ cus, omnisq; solis ac salis expers. x.

. Reg. fc. 2. Nec deniq; mutationes& interitus Rerump.& Impe-. riorum influentiis atq; errantium stellarum cursibus at- 0 ie

que aspectui sunt adscribendi. Nam licet cœlestium cor- rule.

porum vis& effectio in univers naturà, mirabllis est: ius

non tamen propterea ulla naturæ necessitas facit, quo- eornt

niam ab immortali Deo coerceri ac retineri potest: bt

Quippe, qui naturæ legibus, quas ipse jussit, solutus est: en

Non equidem à senatu aut populo ullo: sed à seipso, qui lui

N maximus est: nec quicquam nisi quod rectum ac justum wdas aa ip. est, efficere potestʒ quia optimus:& perennem populo- icleeif N rum curam gerit; quia maximus est. Certò igitur con- bur cludimus, Deum solum esse caussam mutationum ha- U im

rum atq; eversionum. Idq; semger sacrarum literarum iwie

authoritas denunciavit: firmasq;& fixas causas deno- fte ili

minavit. Translatum Imperium à BaHonlis ad Aledot eto

fit: ab his ad Græcos pe venit: horum dominationem llcung

Romani exceperunt. Et ista nonne digito quasi an tè Pro- 00 d

phetæ monstrarunt? Quid de ꝓrimæ Monarchiæ con- leis

verli o-