aan n..

cux eis occasionem præssitit virtutis suæ de-

monstrandæ? his ipsis visum fuit non amittere

tempus, cum esset datum. Plurimi erunt

quibus negotum otio longe erit dulcius; quibus

acerbum acc idet latitando sic fœde domi con- lenuisse. Nam quod quotidie vulgus in ore

habet, inexpertis bel lum esse dulce, expertos me-

tuere, id in vniuersum ita se non habet. Te⸗

stantur id omnes veterani milites, qui ætate pæ-

ne exacta nihil magis optant, quam pristinas excurrendi vires& occasiones. Etiam— hoc verum est vt semper arcum tendat Apollo, & sine intermissione continua vt commitantur

proelia, perpetuæue fiant strages: Immo re⸗

spiratur profecto potissimam partem; statis

diebus sacra fiunt; nonnunquam celebrantur epulæʒ exercetur alea; neque patitur Dionysus fortes viros sitiendo frangi. Si vero est vt vicilsim aliquando confligatur-H Momento aut cita morz vcnit, aut victoria lata. Minerua, non humi, sed ex ipso louis cere⸗ bro nata Dea, maiori side est, quæ apud poẽ- tam inquiens,

ric dn r ii mee, i, ga gedcun 8 (Appiter ab sentem longẽ seruart potens est

Telemache

.——

— 22——