Nos qui cultum diuinũ dictante sacra scriptura correximus, cum illo in reliquo sentimus, nisi quam rectilsimi aninn optima conscientia: nam vt intelligimus nefas esse, nulla accepta in- iuria quemquam lacessere, ita turpe esse arbi. tramur, pati nobismet insultarh& officium viri delerere. Istorum pudorem, quibus pax o- dio est, iudicium candidi Achillis aperit: Apętrag. a0 ee, 45e E un /r, Os nE ig eri dhHle vie ve Id quod M. Tullius interpretãdo his verbis illu⸗ strauit: Moc priuatos focos inquit, ner publicas leges Dicletur, nec libertatis iura cara habere, quem aiscor. dia, quem cadles(iuiũ, quem cinule Hellum dbleclat; cinch o numero yo minim eijciendum, e finibus human matt clerminapidium puto. Serui⸗ tutes lane patientia præscribi Il. noftræ ha⸗ bent: libertas quiduis potius patitur, quam im⸗ petium herile: eadem Illa libertas non defugit vel bello refutare, quidquid ostendatur machi⸗ nationum. Etiam antèeabellicosissime gentes ausæ fuerunt Romani imperij statum labefa⸗ ctare; at susceptà caussa, non ita vt putarant,

Aicitum illis fuit latere tecto discedere. Ger⸗

Mano

. e 8