tem honorificentissimè nominatos volui, non ill ephori aut magistri tui sunt: quid enim ijs tibi opus sit, perfecto vndique,& omni virtute cumulato? attamen sunt illi cum imperio reip. rectores. lidem illi siue de prauata siue de publica re s ententiam rogati, libente te liber- tati suæ non desunt, freti innocentia sua& con⸗ scientia rectæ voluntatis: quam ob caussam non tibi odio unt, quod veritas nonnunquam pare⸗ re solet, sed in carissimis; nec contemnis si quid promant quod sit rectum. Neque enim, ho- mines cum simus, in omnibus Promethei esse possumus, vsquequaque vt sapiamus: etiam is sapit, qui recta monentem libenter,& leni ani- mo audit. Talem te esse,& esse vt oportet, ejus partem naturæ debes, partem bonarum litterarum studijs, partem b. m. I hem Hubne⸗ ro qui ex fide bona præter cetera ita in ij te Iuuit, vt a dulatorem ab amico discernere no- ueris. Nam qui perpetuo nobis arrident,& semper placere student, nec quidquam audent contra gratiam loqui, non illi veri amici sunt: amicus ille est, qui frontis est apertæ, qui rogan- do, monendo, consulendo,& si vsus veniat, obiurgando se liberè adamicum profundit, nec E aliud