quod non valde suspectum sit, et maxime tum,

vbi ad fastigium excellentiæ suæ-peruenit.

Quis negarit tot heroas, tot reges, tot principes

fuisse fra ctos, tot imper ia aliò fuisse translata,

nulla de causa alia; quam quod, cum ventis quam maximè secundis vterentur, ijs solis nisi cuiusmiodi quæque essent, non examiparint, nec

passi sint, ipsi cum non didicissent,; Sicul illud

50. G lane dar sibĩ insusutrari: ijdem si vigilas⸗ sent, si iustitiam exercuissent, si cum poẽta Ly⸗ rico dixissent, 115

Lauddo manenteme si beleres quatit, Frnnas, resigno qua drdit. nta

Durtute me inuoluo: non facile in tragiea ab. ijllent pꝛæcipitia. Quotus autem quisque fuit

vni potentiæ qui non tribuerit omnia,& qui

posthabito illo lusti Aristidis diuino cognomi-

ne, non maluerit se appellari, Poliorceten,

Ceraunum, Nicanorem, tum, Hieracen, alio. ue huius generis barbaro nomine 2 Natura

loci, arteue munita magna propugnacula, non

illa profecto regum secura sunt præsidia: regi⸗ bus innocentia sua pro muro est, subditonim amor pro centum millibus castris, His præ si-

dije

habet, nihil quod perpetuo sibi constet, nihił