FRIDERICI CORFINI Oratio.

2

cimen intueatur, credo

g equidem prima fronte mi. e rabuntur, me id audere ex⸗ periri, quod non sine aliquo negotio præstant diserti& eloquentes viri. Vt enim libere de me sententiam ipse dicam, ingenij mei non ea vis est, nec ea mihi adest doctrina, vt vel mediocriter eruditis me annumerare possim; tantum abest, vt in animum inducam, eos me posse æquare, qui in thetorum scholis exerciti, summa sua scum dignitate deportarunt lau- ream. Itaque meæ mihi tenuitatis con- scius, si nihilominus animo morem geram,& id vrgeam, cui exequendo minus par sim; non iniuria verear, ne ob id multorum varijs

vapulem iudicijs. Nam si volgd ita fit, vt mi-

nus leui brachio etiam ea nonnunquam per⸗

stringamus, quæ nihil minus merentur- pro⸗

pterea quod& proba sint& præclara; quid

non exspectandum ei, qui in arduam hanc r 2

———