n K 444% U* 8 *—— 4„ 2 Ve 8 5 8 K**—'*** 8 n—— JJC E 3 — e 5. e 2 8 e C

66 Ad Antiquariorum Objectiones

in I mutatd, non maxumus, optumus: sed ma-

vimus, optimus, scribere ac dicers eit solitus. Cujus autoritatem, ut dem ait, hosteriores quo que sunt secuti. El nos hodliè sequimur, illud Ho-

ratli de Art. Pott. attendentes: . mortalia fa ca peribunt, Nedum sermonum stet honos,& gratia vivax. MNulta renascentur, quæ jam cecidère, c deatque Quæ nunc sunt in honore vocabula, si volet usus. em penes arbitrium est,& jus& norma loquendi.

Non igitur hic vet eres Poctæ, non vel c rum furisconsultorum Codices& Leges, multo minũs Lapicida aut lapides consulendiæ sed quid sus& consensus eruditorum hostuler, ma ximb consilerandum. Nam fuerit penè ridicu- lum, at Q uintilianut ait, malle sermonem, quo locuti sunt homines, quàm quo loquuntur, i- hilaliud vet erem sermonem esse innuens, quùm

veterem loquendi consuetudinem. Sed hui 1si

nccossarium esse judicium constituendum monet, inprimis idipsum, quid sit, quod consdetudinem vocemus, quo si cx co quod pluresfaci unt, nomen accipiat, periculosissimum dari præceptum, non orationi modò, sed quod masus est, vitæ. Quem locum sulsecsuentibus clauit verbis: Ego con-

sue-·