l

iiare 60 eie 0

4505 mat * g 0 nici fl. 1 au, ö 3 Aer f 1 se chen Aalin y bi. ane

— premi 8

N 1 san — ant 0 Aim een liel 540

vum 1 3 0 S erfüm!

* Na 6

idem, qun 2

ZI. Nadin! lun, ill 514 50 l esul n

Vartntem

an 1.

corruptæ luuentutis. 9

le:& tamen cam vitijs alijt, sus fert adolescentia, sit peius longè, zuippe ub solum cum ætabe intrementa sumat,& Plurimis ciuibus, imo tot, sepè Re buspub. noctat tamen i

Vuius semina pater in puero animaduertat negquaquam i

corrigere, sed potius augere fiudebit. Hie Keil. vir erit: hie rem tuebitur& augebit familiarem! hic summi e

rondis aptus rrit.(aten yitia in silijs oderunt patres non propter turpitudinem,& qudd vitia sint: sed quia opes im-

minuant. Ita ergd affecfi parentes, ita institutos aut pot ius

deprauatos noli in sebolas mittunt quot corrigere amplius non posen, nec si corrigats a parentibus ineas magnam gra- tam, uisi ita corrigat, vt simui font em& radicem omnium malorum auaritiam doccan. Non iam dicam zum mul- tot perdant matres stultæ nimiums e peruerse amantes fi. lios: qua quie quid pecuniaæ maritu susfurori passunt, vel ex illorum indulgentia habent: slijs sabmittunt, irritamenta malorum omnium: ita illi Ele, Hlac pecunia, cha- riseime fili, cum æqualibus tus interdum te oblectare poteris, Qui quaso filius gset tam perditus, qui non hic ob segue· retur matri suauissima, Neg vero illud pratertundum mibi videtur, quod etiam seuerißimi& diligentißimis patribus disciplinam domesticam labefatlare solet: ʒudd suæ fidentes indisiriæ, vel nung uam, vel sarißßimè suc- cessum à Deo petant. A. quanto reclius Plato no- ter, qui in cuiusg operis evordio, seu magnum illud it, seu paruum, Deum inuocandum censet!( um ergo ür ammum Dei donum esse, omnes futeri coguntur, rel uu ipsis elolli: ardentißimis illa voti d Des quotidie petenda erat. Quod cum paßim negligatur: miundum non, partum e 5. Felices

2e furum e,& fi sit, monsiri semile sit, aui ßere Arisote

„ 8 2. 5. 9720