4 Oratio de causis Ferant liberi, quàm patrum Apud Lvrentium in iurgio cum vxore ¶ bremes ita loguent introducitur: Hacilò conuin. ces, cum voles, ¶ tesiphonem eum esse flium, nam tui similis seft probs. Nam nihil illi vitij e N relittum, Juin id iri- dem sie tibi. Tum præterea talen. uist tuo nulla parcrct fili. lioret. Quꝰæ causa facit, vt Heroum& praclarorum viro⸗ rum filij plerung a virtue paterna degenerent. Quem ad. modum aurem matres felicis sobolis, infigniter prob as esse oe portet: ita,& quidem multo magis parres tales esse conue- nit, qualec sibi optant nasci liberos. Qui iuuentutem tuam in ganens, in lustru, in vino, in crapula turpiter exegisli,& viæx tandem multis edocdus malis te collegisti: filium pro- zum, hoc ef, tibi disfimilimum expectas“ Si faciem hatris refemt filius, si vocem, si incessum, si gestum, si maculam a- liquam corporis: exoscularis illum, tuum esse creilis, de pudicitia vori tibi gratularis. At si animi tui vitia, pro- gredientibus annis,& præceptori traditus, exerat, quæ vel&. cas puerilis, vel metus texerat, excandescis, exclamas, per dicum filium tuum à præceptore negligente quereris.( ur

aun r in arhurg. ita in anima quoꝶ filij tui similitudinem agnose,& gaudi te naclum filium, animo r corpure tibi. simileꝰ lea verò natos liberos, qualis quæso slatim excipit o- ducatio Blanda illa& mollis, quam, vt Quintilianus ait, vocamus indulgentiam, quæ omnes neruos ingenij& corpo- 70 frangit. Ego vorò nihil boni, nihil magni de eo mihi pol- literi ausim, qui non in ipsis incunabilis seueram& ausle- aum expertus sit disciplinam. At nas quid illis non conce- dimus ¶ quid non indulgemus P quas ciborum delicias, quem vaslicus splendorem uegamus] V/ bi verò iam balbutire in- 8 e ceßerint,,

*

K— 1 8 5 ĩ⅛5çgud

n. Et Socratis silij matris feruntur quàm patris fuisse si-

—

10 n vile au

ll,

audlalt.

alt art 41. U nale fte

ken

10 hun ble nie j talatn uchi meo quad Plar Ein Q dich

bal * Jule 0

lic t