———

—————

7———

S ·—— 4

—

———————

——

1——

DE OEEICIO IVvDIGCI.

Hæc ad eam tractationem tentari poſſe putem. Drinpn exhis quærit acutiſsimè Bartolus noſter, quæ non monitus, rogatùlve geſsit iudex, nullius eſſent momenti.& diſtinguit in d. 5. hoc autem. verſic. venio ad quæſtiones. Vtilitatis publicæ cauſſa valere ait, quod ad

vriuatum adtinet, adhuc diſtinctione vtitur. Ripa regu-

lam negantem colligit in d. S. hoc autem. nu. 36 cuius hæc verba funt: ludex non poteſt ad priuatam vtilitatem offi- cium ſuum non petitum impertiri, cui nontantum in offi cio nobili, ſed& mercenario locum eſſe ait. Hinc infe- rens citationem parte non petente factam ĩipſo iure nul- lam, citãtque in hanc ſuã ſententiaml. ad peremptorium. D. de iudic. perpenſo Lerbo, Hetat aer decretalem pon tificis epiſtulam c. propoſuiſti. de for. compet.ibi ad peti- tionem,& c. i. de iudic.& quod illic obſeruatè adnotauit notab. avbi citat Abbatem Panor. qui hocexpreſsim ad- ſtruit ibidem nu. 4. ſequutus Bartolum in d. I. ad perem- ptorium. Generaliter definiendum putem quæ gelsit iu- dex non petitus tenere in his ſpeciebus, quæ lex permiſit: alioquin contrà credendum. ma recé ſui mus caſus, in quibus iudicis officio locus ſit. addes(quod ad officium iudicis ſpeciale adtinet)ex Spe cul. titu. de officio iudic. in princ. vbi lex, vel contractus deſideratur,& deeſt, iudicem facere debere quod ſibi ex bono,& æquo videbitur, idque confirmat s. penult. Inſti. de locat. qui, tametſi de lege contractus loquatu r, ad hoc tamen iuſte interpretatione produci poteſt. Nam quod de lege contractus loquatur, verbo aνεeρεντes expreſsit ibi- dem Theophilus. Quodtamen ait Speculator, aperti ſsi-

mè probatur in c. fin. in fi.ext. de tranſact. cuius hæc verba

Superius ex Azonis Sum-

ſunt. In iis verò, in quibus ius non inuenitur expreſſum procedas æquitate ſeruata ſemper in humaniorem decli- nando ſecundum quod perſonas, cauſſas, loca,& tempo- ra eſſe videris,& hoc illic adnotant Innocent.& Abb. Pa- nor. Tametſi igitur quid in arbitrio iudicis ſitũ ſit, hoc tamen æquitate temperandum cenſuit Innocentius re- ctè. Aequitas itaque arbitrij iudicis comes eſt, eãq; coan guſtatur. Quod autem dictum eſt in d. c. fiext. de tran-

ſact. id ex ſententia Gaij inl. in iis, quæ extra. D. de cond.

& demonſt. ſumptum videtur rationis ſimilitudine. Nam ſiailia eodem iure cenſenda eſſe cõſtat, quod eodem Ga niani cõſtitutionibus probatur. merito„nam nõö poſſunt omnes articuli wegillatimeut legibus compræhẽédi: ſed cum in aliqua cauſfa ſententia eorum maniteſta eſt, is, qut iuriſdictioni præeſt, ad ſimilia procedere, atque ita iusdicere debet. idque lulianus ait l.non poſſunt. D. de le Fibus⸗drerſum igitur operæ facturi videbuntur futuri iu ices, cùm iuri operam dant, ſi quæ comparata apud iu- ris auctores eorümque interpretes comperiunt, σαειτακν ux cogant, vt inde velut ex theſauro, promant. Nam illis circa rempub. occupatis, per otium non licet.& millies relecta memoria effluunt. neque enim omn ium memo- riam habere poſſumus, neq; eã ſingula repetere. Qui eiuſ=- modi tra ctationem executus ſit, ac perfecerit vidi nemi- nem. tamet ſi à multis inſtitutam ſciam. Rem infiniti ope- ris eſſe non pernegoecquis enim articulos omnes recen- ſeret?at certè quæ diſſeminata, diſperſàãque extant, colli- gamus. nec nobis in officio defuiſſe videamur. FINIS.

1 io placuit l. illud. D. ad leg. ⁴ quil.& variis Codicis Iuſti-

VETERES