f 4 5 Auet, ſunt 12

Kores dicie T. biſo deſigna a m Qutn 1 rmenſes rel. rde Saturni r at vbi popli ia Marcianol vipſius verh dornel. defal

ſe lique: er a ⁸

ouel. Valent Sla

icet, rerũ pif is ti rerum prt Fat 3.cap. 12. dg Nr

K& ærariu 5. un eſt, theſrur ie

*

atur prorſiſ ci et.Cicer.lib 4 Conlules, um ce rrario prq an

ere tecta fut 1 254 re alleno ob Aht

diſt.-ad dtt Kib

non tam r 1***

b um xris na, am roal 2* Ittane a piédum u adGaiuf 1 uslegis⸗D⸗ 1 intrice in h enſet eS aſtt. duo8 1 ee ddiein 2 d mque efig

ersdlienl 2 V * 4 am 40 1 e a6 nl- 1 1

Af I Fruſcare, eſt æra vndique, id eſt, pecunias colligere Feſto lib.j. 4 Eſtatẽ ſic incipere peritiores tradiſſe Vlpi. refert. l..S. æſtatẽ. D. de aq. plu. arc. ab æquinoctio verno,& finiri æquinoctio autumnali,& ita ſenis menſibus æſtas, atque hiems diuiditur. Eſtas prior in Prætoris edicto, auctore eodem ex com- paratione duarum æſtatum accipitur. Fſtimare eſtære taxare,& adpretiare vnde& vendere uandoque ſonat, vt liquet ex l. plerunque. D. de iure Pe s ex Varro. lib.·. Eſtimarelité, eſt tanti reũ damnare, quanti intereſt l.

ſi inter§. ſires. D. de pig.& apud Cice. in Cluentiana.

EÆltimata pœna anti quis dicta fuit ab ære Feſto lib. 1.

Fſtimas, æſtimationes dixere antiqui.

Fſtimatoria actio duplicem habet intellectum. Inter- dum enim hoc nomine ea actio ſignificatur, quæ de

æſtimato proponitur, idque dubitationis tollendæ

cauſſa, veluti cùm res æſtimata vendenda datur VI- pianol. 1. D. de a ſtimat.& s. actionum.& ibi Theoph. & Angel. Inſtit. de actio. Interdum æſtimatoria acci- pitur, quãtò minoris, vt explicant Gaius 1. ſi quid. 18. & Paulus l. bouem. S. aliquando. D. de ædil. edicto. tas generale nomen eſt non ſolùm ad perſonas, ſed adres, tẽporâque pertinens, vt ex ſubiectis adparebit.

Etas enim in perſonis ea eſt, quæ infantiam, pueritiam pubertatẽ iuuentutẽ, ſenectutẽ continet. EÆtas etiã ſignificat amplitudinẽ l. domus. ſ8. D. de leg. iů.vbi fal- ſò in vulgatis codicibus legitur quantitatib. Sic ætas pro longo tẽpore accipitur inl. ſi qñũ. C. de operi. pub.

Etas quoque ſiluarum,& arborum apud Aggenum Vr- bicum in comment. ad I. Frontin. c. de controuerſ.

Etas etiam vinorum apud Plinium,& alios reperitur.

Ktatem etiam temporis dixit Vlpianus l. ſi non ſortem 26.S.libertus. D. de condic. indeb. pro opportunitate,

quæ Gallis dicitur ſaiſon du temps.

Etatũ gradus, quod ad perſonas adtinet, varij varios conſtituerunt. Seruius Tullius pop. KRom. Kex, vt re- fert Gellius lib. 10. cap. 28. ætatem in tres diuiſit: pue- ritiam, iuuentutem,& ſenectutẽ. Pueros minores an- nis 17. exiſtimauit at que inde anno 17. dues idoneos iam eſſe reipub.arbitraretur, militiæ adſcripſit, eõſq; ad annũ 46.iuniores, ſupra eum annũ ſeniores appella uit. Seruij Tullij diwifne ſequitur VIpi. noſter l. cũ ij. 8.§. modus. D. de trãſact. Xenophon autem in qua- tuor diſtribuit alios enim appellat wlo, ali ostνss, alios zex*dss, alios ⸗νs ontg ra aſeuediud Eru p&ovoras.

Etatem verò in plures gradus diſtributam fuiſſe ex Iu- ri ſc. reſpõſis,& Impp. cõſtitutionibus diſcemus. In- fantis igitur ętas, cuius cõmeminit. Pompo. l. ſi infan tis.ĩ. D.de vſufruc.in ſeptimum vſque annũ porrigi-

tur l. ſi infanti. C. deiure delib. l. i. S. ſufficit. D. de ad- mit. tut. Inde pupillaris ætas in 12. annũ infœminis, in 14.in maribus producitur l. Aemilius. D. de mino. l. ait diuus. D. de iur. fiſci. l. 1. C. qui legit. perſ.& alibi ſæpe. Finita ætate pupillari, incipit pubes 1.1. C. quãd tutor, vel cur. eſſe deſi. l. coheredi.. cũ filiæ. D. de vulg.

In puberem ætatem incurrit prætextati ætas, cuius

cõmeminit VIpianus l. deinde. s. fin. D. de lib. exhib. & Gellius lib. ů. ca. 23. in fin. Nam vſque ad 17. annum pueri ingenui prętexta ducuebitur woſ ꝙ tẽpus virili mutabant. Puberé ætaté excipit iuſta ætas, que. 25. an- no inchoaturl. 2z. in prin. D. devac. muner.& hæc mo- dò appellatur iuſta d. l. 2.(tametſi ſciã iuſtam ætatem plerũmque pro pubere accipi in ſpecie apud Nerat iũ ex Seruio relata l. quod Seruius. D. de cõdi. cauſ-da.) modolegitima l. fi. C. de iis, qui ven. ætat. l. quæro. in

fi. D. de teſta. tut el.& alibi ſæpe. modò perfecta l. ſi re.

li quero. D. de legi. tutel. l. minor. 32. D. de mino.& paſ ſim. Ediuerſo ætas minor dicitur imperfecta l. fI. C. in quib. cauſ. in integ. reſt. modò robuſtal. ſi maritus. 15. S.

A FF b 12² lex. D. de adult. ex cõtrario infirma quæ puerorũ, ſe- nũmque eſt l. ciuitatibus 122.D. de leg. 1. Anno 25.vi- rilem vigorẽ impleri VIpia. tradit l. 1. D de minorib-.

Scio Iuliũ Pollucem lib. 2. Onomaſtic. ſeptẽ ætates exHippocrate connumeraſſe.

Etatum verò mutationes udς εεασωαμαᷣάfieri Solonis ele-

giæ apud Clementem Alexandrinum 27 G ₰ʃαμ. NoyG

ſexto declarant. TI.ε½ εεεεᷣ ³νννοs Ld er. vn S, Lpuos oͤ⸗dẽ ſwp 0σας, d Ma τοp Ep] Lre Tę A rτ οοεε ⁊½ ³ι zνs Jeòs Li] kriuleg. Hus A garcovs εαμἀmoatycp. TE r0ildrh At pvas e†dε's à peri Aaxr vi jas Xpo¹ur A„bos&αεoatns. Tiᷣ rax 2s ⁷⁸!p 8dν bεννέeνε Iobp dyre dydes dαm⸗? Xxo&ρεu II⁵ν S9 op dy-gacdεν&εεννρeνοꝓν da Kal wal coe(νπ⁴ ais d loα„εvelun. Tp̃ Me Lnſa wepl wdi,ſa uæp tveca vò& d⁴˙, O⁵ip L0' G olcos LpyA raa StAa. Enld A p 2ASarap 5p&εαασνι εέωω μμι‿ Onle A Asdſta rloraga d tn Ern. TF t krar Tri&2εν&r³ε⁶ε αιte lea Ayrs IIgo⸗ feecdXbo del, oεααα τ αμασ⁴dα‿αμρι. TI Aendrn l re dla reA Jeds K2] Lv adſss Obi&' gos olap XA dardrs.

Etatibus inuétuscõnumeratur, ea incipit ab adoleſcen- tia finita durãtq; ad ſeniũ l. non aliter. 69. D. de leg.;. porrò adoleſcẽtia durat ad 25. an. l. de ætate. D. de mi.

Etatem ſenectutis ab anno 48. inchoare docet Cicero in Catone cuius verba huc non tranſcribo.

Etatis venia impetrata dicitur, cũ àprincipe ætatis gra

tia fit adoleſcẽti ad cõſequendã rerũ ſuarũ adminiſtra tionẽ l.10/. C. de appell.& tototit. C. de iis, qui ven. æt. imp. Aetatis veniæ poſtulationẽ ſic diſcribit C. Har- menopulus lib. i. tit. 12. ³᷑ ⁴ϑμαμνα νοι aονιeάueqa andαe 7 ½ us- fd⁊a pas aua ds cur ol&⁴dνοιι πισισφωeς aνρμααχ᷑ e 1old eorl a Muudαoi- Aetatis igitur veniam impetrare, eſt ius curatores de pellẽdi,& res ſuas adminiſtrãdi petitam obtinere. Eterna auctoritas, vide infrà Anchoritas, Eternus paries, infrà Paries. Eterna lex, infrà Lex.

Euitas in XII. Tab. ſeniũ ſonat, Gell. interprete lib.

20. cap-I. verba legis XI I. hæc ſunt S1 in ius vocat, ſi morbus, æuitãſve, vitiũ extitit, qui in ius vocabit, iu- mentum dato: ſi nollet arceram ne ſternito. Hanc au- tem legem explicui lib. 4.veteris Iuriſprud. l. ſo. 4. 4 5

Affatus principum decreta adloquẽdo, cognoſcẽdõque cõceſſa l.nos reddẽtes. C. de Sm. Trin.& l. ſacri. 6. C. de diuer. reſcri.& l.3. C. de epiſc. aud. Non poſſunt autẽ ita adpellari aut definiri tardè conceſſa reſcripta, vt quidã autumãt, nec hoc ꝓbat d. l. 3. ibi tardiores. Nam eius cõſtitutionis is ſenſus, vt non expectata princi- pis iuſsione, aut reſcripto non cunctetur iudex in inſtãtius perſequẽdis raptoribus virginũ, ſacrilegis, homicidis, nõ expectatis affatibus quæ fortaſsis tar- dius adferrẽtur& interea illi effugerẽt nõ ſine magno reip. incõmodo. Alioquin definitũ eſſet generalius de- finitione. Nam& in A1a08 reddentes plenos affatus legimus.—

Affectum beneficium appellant pontificij id, ad quod ex

préęſentatione ius habemus gloſ. in verb. affectum in ca. ſi capitulo. de conceſſ. præbend. lib. 6.

Affectus, præter notas ſignificationes, accipitur pro li- beris.l. cunctos. 26. de decurio. lib. 2.C. Th. Capitoli- nus in Gordianis Affectus ſuos, inquit, vnicè dilexit,

filiũ& nepotẽé vltra morẽ. Quãdoq; pro vxore& aliis dilectis. Vulc. Gallica. Nec tamé, ait, Antoninus gra uiter eſt iratus, nec in eius liberos, aut affect' ſæuiit.

— b iiij