arlius pro,* noribus fac 4. Accurſus il 2 e ſe cenſet.) ar. ecte tamen 7 aduocat: ꝗ beci. im,& ſimil muigh

*

1-

„oipoſt a ſ

epoſtuland ſieg.

perſonis. ih Bigrr

oninus in! eat.

„prohibere dof.

næ eſt. Forq.³ 8 di

rdicere. Si9 ⁸1 ccommoda vor pœ. Papinia& auhn oninũ reſcri t ibu zuennium it AM ⸗-Gan omnibus poſſ Lmn oſtuland.

n agere lfl Pm

10s.D. deex Ler- ui cauſsis 49 E u- en quiprotri— nol let, ⸗duocat ⁸me: duocatus eſſt uin rſentiam ſd ich

ztibus patro Iff

Cde poſtult unl

wonſtitutiol— IM

Raitiones eſ= ter

oſtulatio, 4 Oc.

aduocatis] u a Kalibi* 18 .cum aduoò. catos Irate 2 b a.maio. Pra

ſtul.„A

2

AED A E

AE ſyllabam antiqui Græca con ſuetudine per AI ſcri-

bebant vt muſai Feſto lib. 1. quale ſæpe viſitur in de- cretis antiq. veter.vrb.

&Ædes invſu vrbana ædificia Florentinus adpellat I. fun- di. ⁊11. de verb. ſignif. ab aditu ductas putat Varro lib. ring lat qudd plano pede adibant. Feſtus verò di- ci exiſtimat, quia ſint vnius aditus, ſiue quia in eis æuum degatur. definitque domiciliũ eſſe in edito po- ſitum. Conſtat auté area, ſiue ſolo,& ſuperficie l. ſolũ. 49.D. de rei vindic. l. eũ, qui. 23. D. de thrpat.S vſuca. EÆdium adpellatione omnes ædificij ſpecies conti- neri Gaius ſcribit l. qui ædes. 9. D. de incend. Ædium

appellatione etiam ruſticas contineri VIpiano l. ce- tera. S. ſed ſi quis. D. de leg. i. Nec pugnat cù Florenti- no 4.1 fundi hie vſu, ille de appellatione intelligit. fÆdiũ ſunt, quæ perpetui vſus caull. ſunt, paratãve ſunt: quæ paſsim in iure reperi es d. l. cetera in fi. Prothyrum

quoque ædium eſt l.pen. D. de verb. ſignifica. Ædium

pars ſunt iis cõnexa, iuncta, vincta, fixãque d. l. cete- ra. S. fI.l. ibrorum. S. ſed ſi. D. de leg. 3.&alibi.

EÆdium genera duo conſtituit Varrolib. 4.de Ling. La-

ti. ſacras,& publicas. fdicula, non eſt parua domus, vt vulgo accipiunt, ſed modò cellulã in ædibus ſignificat, modò ſacellum, id eſt, ædis ſacræ appendicem, particulämve, vt apud Paulum l. ſacri legi. 9. D. ad le. Iul. pecul.

EÆdificare autem non ſolùm, qui nouum opus molitur, intelligendus eſt, verùm is quoque, qui vult reficere. VIpi. l.1. D. de mort. infe.& ſepulc. edif.

AÆdificij appellatio, aut ſuperficiẽ ſignificat, aut ſolum

Juoe,eni adiſieiam uperpoſitum, eſt Iuliano l. ſi

undum. s. qui fundum. de leg. i.

Kdilis à Varrone is dicitur, qui ædes ſacras,& priua-

tas procurat: quod& Feſtus probat lib. 1. adiiciens hoc nomen ad magiſtratus tranſlatum A Papiniano aννεσαινεσν l. 1.de via publica. à Theophilo. S. prætorũ. Inſti. de iure nat.& Dione. x„οοαν⁶να dicuntur. Theo- philus& Varro cõuenire videntur. Initio duo ex ple- e creari cæpti ſunt, qui ædibus præeſſent, in quibus omnia ſcita ſua plebs deferebat, qui etiam ediles ad- pellati ſunt l. 2.§.ii ſdem temporibus. 1r. D. de orig. iur. Interueniebant& arcendis incendiis l. 1. D. de offi. præfecti Vigil. Conſtitui deinde ex patrũ numero& creari, cœperunt duo, vt pluris patres haberent. ita facti ſunt ædi les Curules„Horum edictum de rerum venditionibus extatl. 1. D. ædilit. edicto& per tot. de quo& Gellius li. 4. ca. 2.& D. de ædil. edict. per totum. Ad eandem cauſſam pertinent& ædtlitiæ ſtipulatio- nes l. ſtipulat ionum..verſ.prætoriæ. D. de verb. obli. odiles Curules eò dicti ſunt, quòd ſellis curulibus ſe- derent, vt ex Liuio lib. 7.diſces. Non parentihus, ait, Tribunisè, quòd pro conſule vno plebeio tres patri- tios magiſtratus curulibus ſellis prætextatos tanquã conſules ſedentes nobilitas ſumpſiſſet. Idem& Fe- neſtella docet cap. 13. Cæſar tãdem alios duos Ædiles conſtituit, qui frumento præſſent,& à Cerere Cerea- les dicti ſunt Pomponiol. 2. 6. deinde Gaius D. de ori

gi. iur. Feneſtel. d. c. 13. Dio lib. 43. in fi.& ita ſex di-

les ſunt conſtituti Dioni,& Pomponio. Erant& Aedi les in municipiis.l. qui inſulã. S. i. D. loca. Hi merũ im periũ habebãt ita vt flagris cæderét I. 12. D. de Decur. EÆdilitas dicebatur eadem dignitas, ſicut pontificatus, magiſtratus Feſto lib.. &Ædilitas, curię dignitas dici, definiri videtur à Cõſtan- tino Imp. l.. ſi fer. aut lib. ad decur. adſpira. lib. 10. C.

Editimus, ædis intimus Feſt. lib. 1. Vide Gellium li. 12.

cap- 10.

dituus, eodé auctore, dicitur ædis ſacræ tuitor, ideſt,

curam agens. Huius definitionẽ probat Theophilus s.tutores. Inſtit. de tutel. his verbis dav æditui At-

A E rQꝘ 2 11 or ja 01 keoas, qui ædes tuentur, 797ʃ5: 51 rwε 7 89 varg aoρν αεoa. Sicædituas apud vIpianũ J.3. S. ſitabulæ. D. de tab. exhib. ĩbi tabularum cuſtodiam ędituus fu- ſcepit: nam in æde ſacra res controuerſæ, in æde ſacra deponi ſolebant I.. 5. ſi pecunia.&§. ſ eq. D. depoſ- Ho die obſignatio,& depoſitio fit apud acta,& cauſarum tabulariis quos Galli Grefarios vocant idq́; per d. S.ſi tabulæ. Sic,vt ſuperiùs intelligi debet apud bauluũ l.1. D. de tutel.&. S.tutores. Inſtit. eo. apud Iuſtinianum

„quamuis generaliter loquantur.

Airiaα apud imp. Juſtinia. conſti. nouel. 95.§. zso ad fin. interpretatur Accurſius Speculum Alciatus ex Gel- lio pro quæſtione obſcura,& inuoluta accipi putat lib. 4. Parerg. c. 19. quod& verum eſt.

EÆygram mulieré apud bapinianũ l. z. D. ſi quis aliq.teſt. pro triſti,& difficili atque irata accipere debemus.

Klianum ius. Sextus Flius alias actiones compoſuit,

& librum populo dedit, qui appellatur Ius Elianum. Pompon. l. Neceſſarium.§. augeſcente. D. de orig. iur.

Elia Sentia lex, vide infrà Lex Aelia.

Enum paulo l. cùm de Lanionis. 18.§. aſinã. D. de inſt. inſtr.q́; leg. quod ſupra focum pendet, in quo aqua ad potandum calefit: idem miliarium ab VIpiano dici- tur l. cùũm aurũ. 19.§. ſi cui. D. de aur. arg. leg. de quo& Athenæus lib. z. cap. 10. De Vaſculis Cele eteln⸗ Iu lius Polluxlib. 10. cap. 19. ediſſerit.

EÆquabile ius apud M. Ciceroné lib. 2. Offici. nõ quod omnes æquet, ſed quod iuſtitiam inter homines,& æquitaté proportionabilem conſeruet, id eſt, quod pariter tueatur potentes& tenues, vocatur ab Ariſto-

tele XvaXoyúp A, ui] ra oplap Aiuaiop.

EÆqua lance prouerbiali dicendi genere dixére Modeſti nus l. non tantùm 20. D. de re iudic.& Iuſtinianus Imp. l. cùm quis. 10. C. de nat. lib.& l. maximmũ vitium. C. de liber. præter. pro pariter, æquabilitérve.

FÆquitas variis in iure modis ſignificatur. Adpellatur enim ſæpiſs imè æquum& bonũ legibus ſuperius ad- ductis, aliquando iua pie I. ierai§. ³l tye quod Vetus interpres naturalem iuſtitiam vertit. A. Augu- ſtinus vero naturale ius Liuiũ ſequutus. hic enim lib. ſeius naturale humanum vocat. A M. Cicerone adpel- latur verum ius,& germana iuſtitia lib. z. Offic. Ple- rumque ſimplicitas legũ. S.& hæc. Inſtit. de leg. agn.

ſucceſ.quandoque æqua lanx. d.l. maximũ.& aliis legi bus citatis in verb. Aequa lãce. Dicitur& humanita- tis ratio. l. ſi cui. 38. in fi. D. ex quib. cau. maio. Aliquã do dicitur benignitas vt colligitur ex I. 1. in princ. D. vt in poſ. leg. Hinc benigniùs leges interpretari opor tere Celſus ſcribit I. 1. D. de legib. A luſtiniano in nouel. 98. in princ. ν. ερσναέαν οpia- Interdũ adpellatur, Viri boni Arbitratus, interdum religio, ſæpè anguſti

iuris remiſsio. Vnde à Salonio in l.. D. de iuſtitut. Alonmo-

& iure rectè definita eſt.

Phitas, uqalte eſt perfecta ratio, quæ leges& omne criptum, dictüm que interpretatur,& emédat: ex qua

ius manatachdiod bonum& æquun dicitur, nullo ſcri- pto comprehenſum, ſed ſola vera ratione conſiſtens. Hæc definitio collecta videtur ex I.. C. de legib.& I. placuit. C. de iudic. vbi ſuperfluit vox, ſcriptæ, vt vete ra fideliſsi màque exemplaria docent. Porrò eã ita an- te oculos habere debet, teſte VIpiano l. quod ſi. 4. D. de eo, quod certo loc. vt ipſa exigente à ſolennibus,

verbiſque recedere poſsit l. pen. D.de in integ.reſtit. FÆquitatis genera duo ſunt, quædã eſt naturalis, Vlpia- no I.1. D. de pact. Paulo l. poſtliminium. 19,in princ. D. de capt.& poſtli. eidem VIpiano l.I. D. de mino. Na- turalem adpellant ex naturali ratione mentibus homi num infixa. Ad hoc genus hæc pertinét, Deũ colere, neminem lædere, ſuũ cui que tribuere, fidé alteri datã ſeruare. Ciuilis æquitas, cuius cõmeminit idẽé vlpia- nus l. i. in princi. D. ſi is, qui teſta. lib. de vtroque ge-

1]