ne tit. 26. 8

Vet. luriſ r. 4.

te natus, fr ma „nepösvee 18 W 1, qux circl rm Amianoer 81 2

factum pute 1efmr.

Vlpunot a rg.

1. D. deſuis tk. lisſerusad e is ſexus ab H cui m, Der mar E la princ.in Epi n, mul orro agnati ½e wn

Lo.H.i. D. ☛ᷣ 1b dgnati, gen am

qui adgnatti&- em qui cogi sa et, ciuile, altet ratun

ezecipi, api jumm 1mu.& Img 8 dlam am putant: 7 bdig Durator, veri- qu wuale viſitun! 1di — 3.D. dem um ib

„ſCanguinitt ouir 640 conſtat.—. pitun icit Antonit=) 1 npi.lak de pꝗ herei

4

qui in adopt E a.D-

G teſtumens 3 .D. de niuſt m te 4 2, eii gnaſci,Kd 4§.

3 heredibut ⁵⁴ tHN

A D H

recipere,& earum nomine teneri& periculum agno-

ſcere apud Papinianũ l. quid ergo. 13. D. ad municip.

eſt de periculo teneri. Sic vectigal agnoſcere VIpia- nus dixit l. 2. 8. ſequitur. D. de heredi. vel actio. vendi. hoc eſt in ſe recipere,& præſtare,& alibi. Agnoſcere hereditatem, bonorümve poſſeſsioné paſsim in lib. Digeſtorum legitur pro admittere,& acceptare. Sic & adgnoſcere bona eodem ſenſu. l.recuſare. 6.§. 2. D.

ad Trebel. Adgnoſcere bonam fidem VIpianus l.quoties. 9.. de- nique. D. de admi. tuto. pro bona fide,& iuſtam litem

Inctirerchge in bona fide verſare, dixit..

Adgnoſcere iudicium defuncti, pro comprobare volun tatem, eique parere di tũ eſt l. Papinianus. S. ſi con- ditioni. D. de inoffic teſta.

Adgnoſcere legatũ Modeſtino I. nihil. 12. D. eo. eſt il-

lud accipere probando defuncti iudicium. Adgnoſcere tutelam dicitur, qui adminiſtrationem ſu- ſcipit, pupillique— gerit ſiue etiam conſenſit, ſiue adtigit l. ſifiliusfamilias. D. de tutel. Agnoſcere videtur,& qui conuentus excipit, vel aliàs volunta- tem ſuam oſtendit l.45. D.de fid. lib.

Adgnoſcimus liberos, quos, vt filios noſtros admitti- mus 1. 1.& tot. tit. de agnoſcen. lib. b Adgniti natales in Senatuſconſulto intelliguntur de

ingenuis 1.z. D. ſiingen. eſſe dc.

Adgreſſura eſt prædonum, latronúmve impetus. Alexäã-

— Feo Imp. qui eam caſibus fortuitis cõnumerat l. quæ

fortuitis. C. de pigno.& Philippo A. 1. damnum. C. loca.& VlIpiano. l. 3.§.z. D. ad S C. silan. eodem ver- bo vſus eſt& Apuleius lib. 7. Aſini aur.

Adgreſsores dicuntur prædones Vlpiano l. quo naufra-

gium. S-non tantùm. D. de incend. ruin.& nauf.& l. ſi ſcienti. D. de leg. Pomp. de parricid. M

Adgreſſus prædonũ impetus ‚inſultus, rapina,& præda- tio, adgreſſura eidem VIpiano l.ex facto. 17.§. fi quis autem-D.ad SC. Trebel.

Adhibere ad actum aliquem, ſiue ius vocare Vlpianol. nam ita diuus. D. de adop. quo ſenſu vtitur ſæpe M. Cicero. 6

Adhibere ad fatiſdandum eſt fideiuſſorem dare Paulo l. de die. S.j. D. qui ſatiſd. cog.

Adhibere, reiterare interpretatus eſt Damaſus ponti- fex.c.per illicitam. 1. q.7 · at que ita accipi debet in c.

ventum. 1. q.]—

Adhibere etiam teſtes dicitur qui adſumit, admitttitve

apud Arcadium. l. ·S. P. de teſtibus. quod Gręci di-

cunt naaNa ayeipVt in Euangeli. Matth. 18. nagaXaße

ldos tri ta d N0 dDv Kw 56εααοο‿ ³ο εανεοα& c. Adhibere poſtulantem, eſt aduocatũ cauſſæ ſuæ præfi-

cere VIpiano l. obſeruare. 9.§. 4. D. de offici. procoſ.

Adiacentia, quæ alicui rei immobili, putà fundo domui

ve cohærent quales ſunt horti,& ſimi lia. Horũ exem-

plum eſt in conſtitutione Conſtantini I. 2. C. de bon. vac.lib. 10.

Adigere Feſto lib. 1. eſt dare, cogere.

Adigere arbitrium Ciceroni in I opie⸗& pro Koſcio,

eiuſdem acceptionis, qua& illa formula adigere ad

arbitrium, id eſt, cogi ad arbitrum venire. Adigere iureiurando,i

ceptis verbis alium iurare Le k hoc eſt, qui verbis arbitrio ſuo dictatis, iureiurãdo eum aſtringit, quod nonnulli, Budæoteſte, Adiurare dicunt. Qui autem

ſic aſtrictus eſt, dicitur iureiurando adactus in verba 91¹ dſiad Adiutor Corfulariorum vacationem muneru grauium

eius qui adegit. Verba Vlpiani ſic habent: Se

iuſiurandum adegi, ne vxorem ducat, ne nubat, im-

Tias in ius vocabor. igi in verba dicũtur qui in fidem princ

A

de iureiur.

aue ad iuſiurãdum, vt VIpi. dixit, in s. ful. adoptiuum. de in ius voc. dicitur is, qui con-

tur Plinio in Panegyric. Budæo in l. uſurandmm.) 3

AD 9

Adiicere eſt augmétum facere Venuleio I. fin. D. de ad- imen. leg. quòo ſenſu accipitur apud Paulum I. neceſſe. 7.D. de in diem addict. Hinc Adiectio, Prerij additamétum l. 10. 1.r1.§. f. D. de indiem addict. l.ſi quis. 41. D. de rei vindica. quo ſignificatur non ſolum in priuatis venditionibus, ſed& publicis, quæ fiunt ſub haſta, aliiſque ſolennibus ædhibitis. Hanc Galli adpellant Enchere, id eſt, pretij rei ſub haſta vendendæ& addicendæ augmétum. Huius exé- pla habes apud Paulum I. fi. D. de iu. fiſci. eundẽ l. Lu- cius. 21.D. ad municip.& in Antonini conſtit. l. 1. de vend. reb. ciuit. lib. 11. C.

Adiectio, acquiſitionem pleriſque ſignificat citänt que

I.z. D. de vſurp.& vſuca. quo loco, non adiectio, vt in vulg.codicibus,& P. Floréti. ſed, adeptio, legendum docet Vlpianus in Epitometit. 10.

Adiici etiã dicitur heres, qui coheres datur, Gaio l.ei, qui. 88. D. de here. inſtit-l.2. de vulg. Hinc

Adiectus coheres dicitur apud Venuleium I. ſi heres. D. famil. erciſ. Papinianum 1.7. D. de vulg.

Adiectus etiam is eſt, qui ſolutionis gratia adiici ple- rumque ſolet l. ſi ita.(9. D. de ſolut. Hic à vero pro-

curatore diſsidet Vlpiano l. vero. 12. D. eo. De hocl. cum quis.& l. ſi ſeruus.§. ſi ita.& vtrobi que Alciat. D. de verb. obligat.

Adiectiones ſunt modi, ſiue excogitata, quibus ad ciui- tatem Romanam perueniebatur§. fi Inſtit de ſucceſs. libert. Al ciat lib. I. 7aεεςρꝓρap. 16. b

Adimendi verba,& modos vide in tract. de adim. leg. Quando lex Adimit libertatem pro nõ ſcripta habẽ-

deſt Terentio Clementi l. vnic. D. de adẽpt. libert.

Adire hereditatem& pro herede, id eſt, pro domino eſt ipſam hereditatem ſubire S. fi. Inſtit de hered. qualit. & differ. l. ſi nemo. D. de diuerſis reg. iur. ant iq. Adire bona, idem ferè l.l. C. de teſta. milit. Adeunt extra- nei, immiſcent ſe ſui,& neceſsarij. d.§. fin.&§. extra- neis. Inſti. illo ti. de hered. qual.& differ. Porrò& qui Adit,&qui ſe miſcet obligaturl.in fin.& 1.4. D. quib.

ex cauſ. in poſ. eat.

Adipiſci iudiciũ, ſiue ius, quod& ius obtinere dicitur.

Adire hereditaté,& bonorum poſſeſsioné petere, Paul.

æquiparat. l. is qui: de leg. præſtan. tametſi Aditio he- reditatis, quia illi è ciuili iure Or o, Perderuie eſt. l. licet. C. de Iure delib. Bonorum verò po eſsio, quia Aprætore cauſam habet, téporaria eſt. Nã prætoris of- ficiũ anguſtiore clauditur tẽpore. Hinc filius ſine pa- tris iuſſu poteſt agnoſcere bonorũ poſſeſsionẽ: adire autéhereditaté non poteſt, niſi ſcrutata patris volũta- te, quum facilè peti poſsit, non excſuſa ſpacio tempo- ris. Hæc eſt germana ratio diuerſitatis inter aditio- nem hereditatis,& bonorum poſſeſsioné, quam Pir- rho Anglebermæo debemus, qui veritus non eſt ab Accurſio,& Bartolo diſcedere. Adiudicare,& Abiudicare cötraria ſunt Ciceroni con- tra Rullum. b Adiudicare, eſtrei dominium iudicio adtribuere l. liber to. S. Lucius. D. de annuis leg. idquod in actionibus mixtam cauſam habentibus nudicibus permittitur§. ſifamiliæ. Inſtitde offict iud.l. ſ idem. 1). de iuriſdict Adiudicare cauſſam dicitur qui ſecundum aliquem iu- dicat. Cicero lib. z.de Orato. Vt is, inquit, qui nobis cauſſam adiudicaturus ſit&c. Adiutor tutelæ dicitur quem prætor permittit tutori- bus conſtituere, qui admini rationi tutelæ non ſuffi- ciuntl. ſolet. D.de tutel. habetl.vlti. D. de iure immunit. Corfpilarij qui ſunt, vide infrà ſuo loco-erant& adiutores Quæſtoris.

ipis adſumun- Adiutrix legio prima Impp. l. fin. C. de adparit. præfe&.

PrætO./ 82 6 4 Adiuuæ qui erant diſces er Notitia Imperij Koma- b