elee

rHESAIL

THESAVRI

Siuce DICTIONARII MACNI IVRIS

CIVIILIS, ET CANONICI, DE

VERBORVM, QVAE ADIVS PERTINENT, SIGNIFICA- TIONE, DEQVE EIVS FORMVELIS,

LIBER PRIMVsS.

SS, LITERA, de qua Gn M.Cicero lib. j. de Di- uinat. Sus(inquit) ro-

Græciam è Phœnice à Cadmo adlata fuit, vt Plinius lib. 7. cap. 56. hiſtor.natural.ſcribit,

pudiare rogationem ſignificabant. Nam duæ tabulæ

0

dari ſolebant: quarũ in altera V. K. id eſt, vti rogas,

quor, noua non placent. Erat&, vt aliæ permultæ, rænominis nota, vt ex Valerio Probo Epigramma-

ſtum ſignificat in inſcriptionibus,& ſubſcriptio-

nibus conſtitutionum C. Theodoſ.& Juſtiniani,&

Nouel.

A quoq; præpoſitio eſt, quæ prodonec, Alciato lib. 77.

Parerg. cap. 21· accipi debet apud Jerentium Clemẽé- tem l. ſed ſi hoc. 6 ².§. 2. D. de cond.& demonſtr. ibi, ſi Aliberis non nupſerit, id eſt, donec vel quandiu fi- lios habuerit, eos non deſeruerit. Sonat etiam idem quod, pro: quo ſignificatu vſus eſt M. Cicero in Cluẽ tiana, Non modò dicendi à reo ſed ne ſurgendi pote- ſtas&c. id eſt, pro reo- Sumitur quandoque pro, poſt, apud Pomponium 1.2.§. 8.& 13. D. de orig. iur. à regi- bus, à cæde, id eſt, poſt reges, poſt cædẽ.& apud Pau- lum l. pater. 30.§. 1. D. de adulter. Interdum loci pro- pinquitatem denotat, vt à theatro venire, id eſt, à lo- co, qui eſt iuxta theatrum. Aliquando ponitur pro, per, vt in diui Antonini conſtitutione I. 1. C. ad leg. Fab. de plag. ibi, à quo, id eſt per quem. Interdum ſu- mitur pro, de, vt à Caſtro Nouo. Sic ali quando non indoctos loquutos fuiſſe ſcribit Thom. Linacer in- dicans etiam pro, verſus, præpoſitione vſurpari. Sed& ſeparationem ſignificat apud pomponium 1.z.

§. fi- ibi ABrundeſio. D. de acti. empti. idq; Bartol. in

1. ſi ex duobus. D.de duob. re.& Bald. in l. à caligato. C. de nupti adnotant. Priuandi quoq; vim habet,&

ſignificationem verbi, cui iuncta eſt, immutat, vt in dictione aréx des, qua vſus eſt Vlpianus in l.1.§. hi, quibus. D. de leg.3. quãve extorres ſignificantur.

ſtro humi A, literam

impreſsit. Eadem in

Dardulpho Drateio luriſcos. Auguſtohuconiate(ollecore.

A

A, quoq; præpoſitio cauſat iuè accipitur apud d. Augu- ſtinum,& Iidor. c. coniuges.& can. cõiunx. 27.. 3.

Sunmitur etiam pro ex, apud Gaiũ, l.adeò. 7. S. quod

ſi vno. D. de acq. re. dom. Significatiua eſt etiam pri- mi termini à quo, ſicut dictio, vſq;, termini ad quem. Hic terminus à quo ſignificat excluſiuè, vt ſi cauea- tur ſtatuto, A pulſu campane veſperi nemo per vicos incedat. Incluſiuè autem, veluti, ſi cautum ita fuerit ſtatuto, R& pulſu campanę cuique domum mansè exire liceat: quia ſic ſtatuens intellexiſſe videtur. A, Prrpſie ali quãdo ſubauditur à iure apud Macrũ, I milites agrum. in princip. D. de re iudic.& apud Pa pinianum Iiliberto. 31. S. litem. D. de neg. geſt. Offi- ciorum quoq;& dignitatum nominibus præpoſita ſignificat, qui iis officiis, dignitatibus fungũtur, vt Aſiudiis, àmanu ſeruus. Suetonius in Claud.& Cæſa re. A libellis, à ſecretis, quos magiſtros libellorũ ſup plicũ,& ſecretarios appellamus, idque claſsici ſcri- ptores probant. Sic dicimus à rationibus, id eſt, com putorum magiſtros. A punctis verbo aquariorum re- ditui præfectos ſignificamus, Frontino libr. 2. de a- quæ duct. Idem de Ab, cenſendum eſt, vt, ab actis, ab epiſtolis. Sueto. in Claud. 2* A capite ducere, vide infrà Caput- b A Duumuiro dimitti intelligendus eſt, qui iuſſu, per- miſſu, mandatüve Duumuiri dimittitur apud VIpia- num l. ſi quis vxori. ſ².§. 6. D. de furt. itãq́; accipien- dum rectè ibidem ſenſiit Bartolus. A filio legare dicitur is, qui iubet legatum à ſolo filio, à ſubſtituto nõ item, præſtari, vt apud M. Ciceronem clarè liquet. b A me vi poſsidet, qui vi me deiecit, apud Vlpianum l. 1.§. qui à me. 19. D. de vi,& vi arm. A mepoſsidet, qui poſſeſsionem meam iniuſtè nactus eſt, VIpiano, I.3. in princi. D. vti poſsid. Eodem ſen- ſu dicimus, ab aliquo poſsidere. I.1. D. eod. A B

AB, aliquando accipitur pro cStra. citãt Alber.& Ol- dendorp. l.14. D. de publi.& vecti. ſed ibi ad, non ab legitur in P. Flo.& vulgar. vbi ad, pro contra, accipit

Accurſius. b Ab, etiam pro ob, ſumitur in conſtitut. Theodo. Arc.& Honorij, l.vnica. C. ſi quis Impe. maledix. Equidem ro, ex, illic accipi deberę putem, vt indicio eſt ver- hum proceflerit äbidem poſitum. Quandoque verò ſumitur pro, per, vt in c. ab eo. in princip. de appella. lib.. Interdum ſeparationem ſonat Accurſio I. ſi ex duobus. in princ. D. de duob-. reis. Solet in hanc rem citari l. neminem ex iis. ibi ab initio. de Decuri- lib. 10. C. Accurſius tamẽ ibi pro, poſt, accipi exiſtimat. Tu textum expéde. Sæpe etiam ponitur pro, ſine, in

a