um mearü ecditio quos forte cates liber luris ciulis

renti commenta-

m explanatuseſt

texauuba,&im ſtranda ſua, oe- entiorum pau- iti ac retardati, utam ablolue- aitur hoc tem- norem eorum, aliquid habet „qua dedocen lioque debili- ue intelligèidi diu cibum 4

e dici facilè ié, quæ nulla nnobis obor gò diſputan-

quam tractamus, dignitati& amplitudini non conuenire dicent,& in tale opus, quo nullum eſt illuſtrius, ac nobilius in Iure ciuili, quiddam ſcilicet magnificẽtius,& ap- paratus ſplendidioris, deſiderabunt. Nec verò mihi admodum difſicile erat, qui vi-

ginti annos ipſos in Iure ciuili docendo interpretandòque, non paucos in iuriſdi- ctione,& forenſibus aduocationibus conſumpſi, omnes, quos vnquam legi in hanc partem iuris, interpretes, copia,& varietate rerum, ex aliorum ſcriptis, in quibus diu multümque volutatus ſum, ad pompam, vt it, ottentationéèmque collectarum ſupe- rare. Adderem& acumine ſubtilitatéque in prauis opinionibus refellendis plerun- que neceſſaria, niſi tarditas ingenij mei nota mihi eſſet, de qua ex ſcriptis noſtris facile erit aliis iudicium facere. Sed multis, grauiſsimisque rationibus adductus ſum, vt ea ingrederer via, qua facilius poſsint iuris ſtudioſi, quos inſtituendos ſu- ſcepi, ex fluctibus quæſtionum ac diſputationum emergere,& ad veritatem, quaſi in

portum quendam pleno contendentes curſu, peruenire. Circunciſa enim,& ampu- tara opinionũ ſylua illa, de qua iam dixi, omnia ferè ſtudui purè, ſimpliciter,& per

Haus explicare: quanquam de flore,& ornatu orationis ſolicitus non fui, quod res int eiuſmodi, vt nõ facilè poſsint, ac ne debeant quidem fortaſsis à*⁶ριοωνκαισσμ οναι. Placait mihi ſemper in hoc genere illud Eurtpideum,(xeον 3⁴ Gopls:& aliud Ariſto-

phanis,&⁵ει εν ενο:ios 2r, u, ρρ Quid aſſecutus ſim, alij vel me nolente iudica-

bunt, ſed vix credituri, quantis difficultatibus illa, qua hæc legens fruetur, mihi con-

ſtiterit facilitas. Non enim m dici laboris aut induſtriæ, eft locorum tot obſeuro-

rum& maximèe difficilium ad explicandum, cuiuſmodi hic paſsim reperiuntur, propter limatam quandam rerum& verborum tenuitatem, breuis„& perſpicua

declaratio, quæ non modò ad ſenium autoris intelligendum, ſed etiam ad effugien- das Sophiſtarum calumnias homini mediocris iudicij& exerc itationis fufficiat. Ac runeiſt non adeò λυααεs ſum, vt me ſtudioſis cumulaté hic fatisfeciſſe exiſtimem, in tanto præſertim opete, in quo fas eſt obrepere ſomnum, vt Horatius ait: in eam tamen rationem, quæ mihi videtur optima, non leuiter me incubuiſſe, rerum æſtimator non iniquus, vt ſpero, iudicabit. Nec ideò hæc dico, vt iactitem indu-

ſtriam meam, ſed vt mihi æquiores lint Lectores, nec ſuſpicentur, vt difficillima quæque,& maximè implicara(vt quidam faciunt, egregia ſcilicet arte, facilitatem ac breuitatem quàm minimo pretio ſibi com parantes)tranſiliiſſe. Quægam præter- miſi, fateor, ab aliis non ommmo inutilirer diſputata: non quòd e prorſus con- temnenda eſſe ducerem, ſed quòd alieno loco de iis diſſerere, nec prudentis homi- nis, nec recta iudicio prædui, eſſe arbitrarer. Non enim omni in loco omnia dicen-

da cenſemus, etſi alioqui bona atque vtilia videantur. Ac verè quidem„& recte A-

naxarchus, multam, variamque eruditionem non ſolùm prodeſſe;, ſed etiam ple- runque obeſſe exiſtimat. △ακφ◻κνηάς, inquit, xapra 2e 6ee, A.☛ BXdne Ter ⁰XG. 4‿ ut, d de A, 5,: BNdesi 3 4 pvds lus αυι⁵ πν ε⁄οs, i, rarri Ltucs. Sed hæc ſatis ſupérque, ad pertinaciores quoſdam, qui& ενκνκνονſuum mordicus adhuc retinent, Gryllo non diſsimiles illi, cui nulla ratione perſuaderi poteſt, vt è ſue rurſus homo fieri velit. Nam ne pluribus cum hoc genere hominum agam, poſt

multas, quæ iam vulgatæ ſunt, diſputationes de eadem re noſtras, mouet me impri-

mis ⁊νν αυ κέσν, dαν/approbatio inſtituti noſtri, eãque tam clara& illuſtris, vt nobis accurata defenſio côtra iſtã barbarorum nationẽ vix neceſſaria videatur. Nec iam de adoleſcentium plauſu loquor lectiſsimorum& honeſtiſsimorum huius tem poris: quorum admirabilis eſt in ſcholam noſtram concurſus ſed de ornatiſsimis hominibus omnium ordinum, quos cauſæ noſtræ ſtudentes non obſcuròè, fauen- téſque ſæpenumero experti ſumus. Sed nullorum hominum pluris apud nos auto-

ritas eſt ac iudicium, quàm qui literis elegantioribus, ac ciuili ſcientia inſtructi&

exculti, tum forenſem, tum aulicam vitam egerunt noſtro tempors, Vt gregibile 1

1