d hm koräm Iria nefandi 1

4 1 et aliſs 2* O nm m meth i

* 1„ linteln*s ua

man nen

lcere. M rbu abitun Aigah inchod a inn tremittut 4.= ihan dine dus Mran tc neruoh, kce lem Eg f A ean indulget r lüe rxlurtth. S illure atuf ret onkn dre,nt dit Imnlleie ſeſchabe ihen eq alct r r puin liquem&. à drän nſe utriſ.iteng

umatc 4. legen taii malici um uar:c anmdt muic A& gt-

dars KAw.

enrr K plüt mütit Sün ehet t ig bs om 2 iien aſtutt dnu

1

1 6RATOR LrBKRI. 25 niderentur inſcripti, tanquam ſubdiditios ſummouere fimilia permiſerint fibi, ſed autores alios in ordmè re/ degerint, alios omnino exemerint numero. Nec poetas legiſſe ſatis eſt, excutiendum omne ſcriptorũ genus, no propter hiſtorias modò, ſed uerba, quæ frequenter ius ab autoribus ſumunt. Tum nec citra Muſicen Gram. matice poteſt eſſe perfecta, cii ei de metris, rhythmisq́; dicendũ ſit. Nec ſi ratianẽ ſidexũ ignoret, poetas intel. ligat, qui(ut alia omittã)toties ortu, occaſuq́; ſignorii in declarandis temporibus utantur. Nee ignara Philo⸗- ſophiæ, cum propter plurimos in omnibus ſere carmi nibus locos, ex intima quæſtioni naturalium ſubtilita te repetitos, tũ uel propter Empedoclẽ in Græcis. Var ronem, ac Lucretiũ in Latinis, qui præcepta ſapientiæ uerfibus tradiderut. Eloquenti⸗ quoq; nõ mediocri eſt opus, ut de unaquaq; earii quas demon ſtrauimus rerij, dicat proprie,& copioſé. Quo minus ſunt ferédi, qui haãc artem, ut tenuè ac ieiuna cauillatur: quæ niſi Ora- tori ſuturo fideliter fundaméẽta iecerit, quicquid ſuper ſtruxeris, corruet, neceſſaria pueris, incunda ſenibus, dulcis ſecretorum comes, er quæ uel ſola omni ſtudio- rum genere, plus habeat operis, quam oſtentationis.

De literis,& earum poteſtate. Cap. v. E quis igitur tanquam parua faſtidiet Grammati- Nees elementa, non quia magne ſit operæ cõſonan tes d uocalibus diſcernere, ipſasq́; eas in ſemiuocalium numerü, mutarũq́; partiri, ſed quia interiora uelut ſa- cri huius adeuntib. apparebit multarũ rerũ ſubtilitas, duæ non modò acuere ingenia puerilia, ſed exercere * 2 altißi⸗