dubend tt ramic fe ta nun*. Aem gſcltäl rinha derſ 1 zuebit. he guidem iuu „Aond L xen oler ali ge ina imu,* is equoms Am celebri üni tum in 4G ½ ui vet attoſ dertth⸗ lungue aei tontra uer iun n tris acuſr profen ät

ORATOR. LIBER I. 21

ſole, r omnia noua toffendunt, ut qui ſolus didicerit, ohenalt

qd inter multos faciendi eſt. Mitto amicitias, quæ ad ſe

nexkutẽ uſq́; firmißimeè durant, religiaſa quadaã neceßi

tudine imbutæ. Neq; enim eſt ſanctius ſacris ijſdẽ, qua ſtudijs initiari. Senſum ipſum, qui cõmunis dicitur, ubi diſcet, cum ſe d congreſſu, qui non hominius ſolũ, ſed mutis quoq; animalib. naturalis eſt, ſegregarit? At do- mi ea ſola diſcere poteſt, quæ ipſi præcipiẽtur:in ſcho/ la, etiã quæ alijs. Audiet multa quotidie probari, multa corrigi, proderit alicuius obiurgata deſidia, proderit laudata induſtria, excitabitur laude æmulatio, turpe ducet cedere pari, pulchrũ ſuperaſſe maiores, accẽdunt amnia haæc animos, ex licet ipſa uitiũ ſit ambitio, fre- quenter tamen cauſa uirtutũ eſt. Nõ inutilẽ ſcio ſerua- tum eſſe à præceptoribus meis morẽ, qui, cùm pueros in elaſſe dictribuerant ordinem dicẽdi ſecundum uires ingenij dabant,& ita ſuperiore loco quiſque declama

Ambitio uirs tutis C auſ ae

bat, ut procedere profectu uidebatur. Huius rei iudicia præbebãtur, ea nobis ingẽs nalmæ cõtentio, ducere ue

rͦ claſſem, multò pulcherrimũ. Nec de hoc ſemel decre tum erat, triceſimus dies reddebat uicto certaminis po teſtatem. Ita nec ſuperior ſucceſſu curã remittebat,& dolor uictũ ad depellendã ignomini concitabat. Id no bis acriores ad ſtudia diſcẽdi fices ſubdidiſſe, quàm ex- hortationẽ docẽtium, pædagogorũ cuctodiã, uota pa- rentum, quantũ animi mei cõiectura colligere poſſum, cõtenderim. Sed ſicut firmiores in literis profectus a- lit emulatio:ita incipientibus, atq́; adhuc teneris con. diſcipulorum, quam præceptorum iucundior, hoc ipſo ee quod

——y,——— 2 5 —————— ꝗͦÿ—yͤ.—

—

————— —————

————