321 Pro Vxore & tu fortaßis audires: occupaui fateor,& aduotca/ tis quas iam conſumpſeram niribus, manibus, telis,io toq́; corpore pariter adnixus antequam mentiretur, occidi. Miſera temporis illius recordatio, deficientẽ in manibus meis filium uidi, aſpexi ora pallentia, fi/ gidos anhelitus, interrupta ſuſpiria,& animam ma- gno ſilentio exeuntem, non tamen tormenta laxaui non ſubtraxi, reſtrinxiq́; flammas. Miſerere mulier, ne quæras amplius uocem huius affectus, filium qui moriebatur occidi. Non perdidi tamen, non periili unici mortem, foörtunam non perdidi, iam me noniin⸗ terrogat niſi ſola mater. Conſiſte agedum mulier lo- co meo,& in habitum paterni furoris accincta ai- moue eculeos, flagella, laminas: prædico, teſtor, ali- ter non poſſum loqui, aliter mihi non poſteſt credi- Quanquam miſerrime iuuenis(ſas eſt enim iam tuos alloqui manes)exprimere mihi uocem nullus poterit dolor, quantum uolet, laceret, uel occidat, uincere me tormenta docuiſti. Si tamen fas eſt cogitationis memoria tractare uerba miſeræ quæſtionis, cur me coram populo magis interrogas? Eamus uxorin il- lam deſolatam domum, in illud iam patris filiſq; ſe/ creum, ibi me interroga, ibi ubi torſt, ubi occidi, ubi adhuc forſitan filij tui uaga per mœæſtos peates anima diſcurrit. Porrigat aliquis imaginem iuuenis occiſt, ponat in ſinu matris illas ueſtes, quibus ipſa iuuenem miſera comebat. Eamus ad tumuluum, miſceamus ſu- pra buſta lachrymas. Ibi aut tacebimus pariter, aut inuicem confitebimur. lamiam miſer mori bolſin,

.. exp 1

noſ

Kpagll N iaaiſe bjuuth ni Gu nſhe arnla, enit energ