4⁰ Pro Mũlite ſucceſſu, nec minus animoru immanitate quam cor/ porum beluis ſuis proxima, Italiam inundauit, nec tamen tantum ui ſua, quanti luxuria ſocordiaq́; no- ſtrorum ducum elata, dum nos in bello quoq; uitio pacis ſequuntur,& delicati ſumus etiam miſeri, ua/ Kitatem agris, ſolitudiuem iuunntuti, periculum im- perio, ac prope exitii attulit, apparuitq́; nunquam populo Ro. ad propulſandam perniciem magis uiris opus fuiſſe. Itaq; cum appareret ſoluta militiæ diſci/ plina, et non minor nobis pugna cum moribus eſſet, qudm cum hoſtibus, ad amicum C. Mari, cum uirtu tis tuæ, tum ſanctitatis ſeueritatisq́; præſidium con- fugimus. Et me hercule feſtinarunt parentes ad no/ men liberos mittere, quamuis aſperrimo bello, uelut occaſionem complexi, ut ſub te ponere rudimenta mi litiæ, contingeret cernere quotidie diuinæ uirtutis exemplum te hortatorem operum habere, te teſtem, & cùm hæc cõmunis totius exercitus eſſet felicitas dux Marius, tamen(ò facinus indignum) plus reli- quis conſecuti uidebantur, quibus tribunus contige/ rat propinquus tuus. Quanta cura robora militum legeris Imperator, ut hoſtibus prope humanas uires excedentibus oponeres parem delectum, uel ex eo manife ſtui eſt, quod cim ſcires non ex cenſu eſſe uir- tutem, præterita facultatum contemplatione, uires tantum animosq́;ʒ ſpectacti: quid prodeſt? en quanta ſelectui tuo fit inuidia, diceris aduerſus Cimbros pu- erum probaſſe. Sed neq; te militaris ætas frfellit: cu- dus certiſima menſura eſt, poſſe fortiter facere. eß llA

uurc. ni Ä Vers rn us, luuln nierur ktwe 12 Pn afadh um zEilaing ndte im nuri gernate one unm li, an aütsve uhe n dn uuun ur, üAm/ n miueely. uinan anm ender Gnu, inalf ten reicrai um aenm, in Flenit ne lich ſuie dconminur e Kralpeien e r Mie cygits m es gue alu Rhe üneretieig tretan