2½ Pro Cæco

ut aliud putet. Si me hercule uolueris, tenebit palam: ſt iuſſeris, accipiat coram ſeruulis, coram amicis,& ſi uenenum non diceres, hauriet, bibet. Nullo magis 7 iudic es argumento poteſt innocentia cæcitatis intel und Lu⸗ 0 ligi, quam quod uidetur deprehenſus iuuenis. Si par- 1 ricida eſt,& exquiritur, hanc ſaltem ſibi præſtabit lis e irn haa 8 diſſimulationem, ne teneat uenenum. Neminem iudi- 1En WM, 6 ces credo mirari, quod iuuenis interrogatus cui pa- nllen Kaneinttt, raſſet, uerba nõ habuit. Nõ fuit illud patris inqigne- auu diluſdah tio, non fuit dolor, ueneni iuuenis expauit. Auferunt„ qhieznyrra nobis uocem qucæ fieri poſſe non credimus,& ſilen/ Jir in vrigausta tium eſt admiratio ſubita miſerori. Neſcit tacere de hin iügulhr prehenſorum ſcelerum trepidatio,& ſtatim reſpon- iit ie iehit pe det illa cum ſuo ſibi ſcelere parata defenſio. Tacere e mftiu ficilius eſt deceptis, quam deprehenſis. Quid per fi- rnn urcpvynge dem facere uultis iuuenem, quem de parricidio con- a d Wnitehule, ſulit pater ille ſeruatus? miror hercule non dixiſſe, har,aurut uolui, ſum uene ficus, ſum parricida,& inuidiam pu gl 12 aur npahl tarẽ ſi confrſſue eſſet. Bene quod neſcit iuuenis quem 3 2— ul

admodum parricidium neget, neq; habet illa depre/— un⸗ 99 henſorum multa uerba. Venenum quod tenet cæcus, dgin, ipſius eſt ſt illud excuſet. Sed, inquit, exhæredatus à uanm h patre eſt. Poteram iudices ſecretũ hoc ſenis profun/[. dumq́; uocare conſilium, contra iuuenem tamen eße I eeun non debet, etid ut de parricidio crediderit nouercæ. n Wmmch Notum hoc iudices, ac uulgare facinus eſt, quod ple- 5 keiſſuſt runq; contra liberos amantur uxores,& ſequentiũ ut kunr begla matrimoniorũ non aliunde qudm de damno pietatis 6. um. Nougc affectus eſt. Senus infirmiſsimæ ſeruitutis eſt ſen 1 ülche b mari⸗/5y⸗„gmſd ſaatnan