48 Pro Cæco uauit. Facinus eſt hoc tantum innocentem uideri, quod illum non potuerit occidere. Nam quod ad mu lierem iudices pertinet, quæ defendi non poteſt, ſi pa trem cæcus occidit, tam impudentem delationis ne- ceßeitatem malo, quam ſi tantũ negaret. Viderit qui fiduciam ueritatis putat, quod cæco facinus obiecti eſt. Deprehenſa mulieris audacia eſt, que non poteſſ niſt incredibilium comparatione defendi, et quiſquis cæcum inuicem accuſat, ſolus eſt reus, aliæ iudices eſſe debuerunt aduerſus hanc debilitatem probatio/ nes. Cæcus in parricidio nõ debet ſuſpectus fieri, ſed deprehendi. Quæſo itaq; iudices, ut hæc prima pro pter cauſam iuuenis putetis, quæ contra illum nimia ſunt. Nipil magis debet eſſe pro cæco, quam quod ad uerſus illum ſunt multa fingenda. Et conſtat de pieta te, de innocentia hominis, qui expugnandus fuit par ricidij ſimilitudine. Congeſta ſunt aduerſus miſerã debilitatem ferrum, cruor, uenenum,& quicquid nõ poteſt eſſe negligẽtia, niſi neſcientis. Nemo iudices, nemo diligentior debet eſſe ad ficinus, qudm qui par ricidiũ potuit facere cæcus. luuenis iſte, de quo ſum/ ma in rebus humanis monſtra finguntur, eius fuit er ga parentes ſemper affectus, quem nefus eſt optare de liberis. Cum domus ignium ſepta uiolentia rapu- iſet miſeris ſenibus omne præ ſidium, illa fe ſtinatio/ ne qua fugimus, erumpimus, in medium cucurrit in/ cendium. In quanto tunc periculo fuit rerum naturæ pietast Dum diu multumq́; attonitus hæret, dum ad

utrumq; reſpicit, ad utrumq; diſcurrit, penè infeli⸗

cißimos

lit piecnn

9 de ds früf u e j Wucs dihrſul⸗ 8 kin aßnne leun theni amd gſeciiuni, uetuücn

* Sea oethu,,u

len lm nane

ſuen ulnh

t eiſt dala

2 then. Nonc

ue anfe unur

ſwtenpene a

tenn abnitſe, en ſlen 1ene

* Crr onu ae

tapenttercan

e Fuünaad

hiutſ ne eui

8 inmit ati

a hm iuai

Hunſſacs

JLalei oer cfe

1 erut yſ dur

ninnse