16 Pro Cæco ceres reo, ſi exhæeredatus eſſet. Elige utrum uoles: Si ſciuit ſe eſſe heredem, amare magis patrem debuit: ſi ignorauit, non habuit quod ſperaret ex patris mor- te. Reliquum eſt ut intueamur, ille qui perijt ab utro magis ueſtrũ deſideretur. Te opinor hic grauius affi cit dolor, impatientius hic luctus exanimat, tuq; ob- ſoletam protinus nubem,& tempori accomodata lu gubria flammeo reuertente mutabis. Hic uero iuue/ nis, qui ſt fortunæ ſuæ mala cum præteritis cõparet, cæcus cœpit eſſe nunc primi, quid non miſer in hoc ſene perdidits uiuebat illi magna pietas, aderat quo- cunq; iuſſerat de facie patris oculi, nõ illudere infeli cibus tenebris cõtumaces ſeruuli poterãt, nec(quod extremũ contumeliarũ genus eſt) ut dominũ ageret rogabant. Nunc quanta dij boni ludibria ſunt ineun dat lunxere ſe pariter cæcitas& ſolitudo. Quid tibi nunc miſerrime adoleſcẽs hæreditas prodeſt, quam tantã audis? Quid enim circa te pecunia poteſtẽ? quæ fruendi uoluptates? quid aliud ꝑ ſpoliorum facilis oc caſio: Quam bene iſta omnia paterni oculi cuſtodie bant, quam facile decipi, quàm facile denudari, quam ſine labore falli potes, quam cito inops fieri. Morte patris exhæredatus es. Quid nũc tibi niſi perpetuus

imminet mœror,& execratio uitæ: Miſer poſt om⸗

nia& lachrymas perdidit, nec dolentem adiuuant oculi.Incipit apud te gladius habere quod agat: quæ rit ecce, quærit miſer ferrũ. Nunc, inquit, huc reddi te illud, innocens donec habuit meas manus tantũ. Si mori neceſſe eſt, illi potißimũ incumba. Hoc illa iam

olim

dan lr

anin i b

mlitud urdopem ug u uncit duurcrälnutnog. R nuas tianir pimir hwe lur. hum iin acin d nnur tamn lme adi tatã Accuiut ſe uuct

dctto crtnau apaäonmen, iotstſean Danri urn mnruruai an enr airmult mniua hul bre atiguan mum norreni übceru, au dkNe nſer maidiun npan egaitgvderne uic ſanei menenr. gn teginden, wecrixeäin,