ahmge aeſfetm * ¹.

Ile A m flliam . Alotots 10o n, 6 alls: qui 1 A num Re dc eldeiz — 3 8 Uru erat,

rrexi

8 2 t un 88.

1 6 2 ¹

tetd R. viden 4 ſa

3 tamlx ur andon kaens nomoa. i kadia a ban, i wicac, Nitau, al cmmie an NRmiii ans Plüb eſtno⸗ n t Va ldn Kcad, dan piino⸗ amnnilun, an liie Et au Come, art les

an m el mantincie aun lbime⸗ Duta lp⸗ i eſcex danteu ant inen, ci u cüet S as,

iclbo usd

ſtettz

un mutene matgz w

ag po

Sup.i2.2

48.C. 42 ·

8

D

Abraham geris tuis uniuerſas regiones has:& BE AE PDICENTVR in ſemine tuo o- mnes gentes terræ eo quod obedierit Abraham uoci meæ,& cuſtodiexit præ cepta& mandata mea,& ceremonias legesq; ſeruauerit. Manſit itaque Iſaac in Geraris. Qui cum interrogaretur a uiris loci illius ſuper uxore ſua, reſpon- dit, Soror eſt mea, timuerat enim conf- teri quod ſibi eſſet ſociata connigio: re/ putans, ne forte interficerent eum pro⸗ pter illius pulchritudinem · Cumq per⸗ tranſiſſent dies plurimi,& ibidem mo- raretur, proſpiciens Ab melech rex Pa leſtinorum per feneſtram, uidit eum io- cantem cum Rebecca uxore ſua. Bt ac- cerſito eo ait, Perſpicuũ eſt quod uxor tua ſi, cur mentitus es eam ſororem tuã eſſe: Reſpondit, Timui, ne morterer pro pter eam. Dixit; Abunelech, Quare impoſinſti nobis: potuit coire quiſpiam de populo cum uxore tua, et induxeras ſuper nos grande peccaiũ. Præcepitc; omni populo, dicens, Qui tetigerit ho- minis huius uxorẽ. morte morietur. Se- unt autẽ Iſaac in terra illa,& inuenit in ipſo anno centuplum: benedixitq; ei do minus. Et locupletatus eſt homo, et ibat proficiens atq́; ſuccreſc ens, donec ma- gns ementer eftectus eſt. habuitq; poſſefr ðnes ouium& armentorum,& funiliæ Plurimum Ob hoc inuidentes ei Paleſtini, omnes puteos quos foderãt ſerui patris iltius Abraham, illo tempo- re obſtruxerunt, implentes humo: in tan tum ut ipſe Abimelech diceret ad lſaac, Recede à nebis, quoniam potentior no bis facus es ualde. Et ille diſcedens, ut ueniret ad Torrentem Geraræ: habira- retq; ibi, rurſum fodit alios puteos, quos foderant ſerui patris ſui Abraham,& quos illo mortuo elim obſtrux erãt Phi,/ liſtijm: appellauitq; eos eiſdem nomini- bus quibus ante pater uocauerat. Fode- runtq́; in Torrente,& repererunt aquã uiuam. Sed& ibi iurgium fuit paſtorũ Geraræ aduerſus paſtores Iſaac, dicen- tium, Noſtra eſt aqua. quam ob rem no men putei ex eo quod acciderat, uoca- uit Calumniam. Foderunt autem& a- lium:& pro iſto quoq; uixati ſunt, ap- pellauu q; eum Inimicitias. Profectus in de fodit alium puteum, pro quo uon con tenderunt: ia uocaunt nomen eius Qa titudo:

Geneſis.

8

titudo:dicens, Nunc diſatauit nos domi nus,& fecit creſcere ſuper terram. Aſcẽ dit autẽ Iſaac ex illo loco in Berſabee.

ubi apparuit ei dominus in ipſa nocte, dicens, Ego ſum deus Abraham patris tui, noli timere, quia ego tecum ſum: be⸗ nedicam tibi,& mult: plicabo ſemẽ tuũ

propter ſeruum meum Abraham. Itac; F

ædificauit ibi altare dommo,& muc- cato nomine domini extendit taberna⸗ culum:præ cepitq́; ſeruis ſuis ut foderent puteum. Ad quem locum cum ueniſſent de Geraris Abienelech,& Ochozath am cus illius,& Ph̊ icol dux miltum, lccutus eſt eis Iaac, Quid ueniſtis ad me hominem, quem odiſtis,& expuli- ſtis A uobis: Qui reſponderunt, Vidi- mus tecum eſſe dominum:& idcirco nos diximus, Sit iuramentum inter nos, & ineamus fœdus: ut non facias nobis quicquam mali, ſicut& nos mihil tuc⸗ rum attigimus, nec fecimus qued te læ⸗ deret, ſed cum pace dimiſimus auctum benedictione domini. Fecit exgo eis cõ uiuium:& poſt cibum& potum ſur- gentes mane, iurauerunt ſibi mutuo. di- miſitq; eos Iſaac pacifice in lecum ſuũ. Ecce autem uenerunt in ipſo die ſer⸗ ui Iſaac annunciantes ei de puteo cuem foderant, atque dicentes, Inuenimus a⸗ quam. Vnde appellauit eum Abundan⸗ tiam.& nomen urbi impoſitum eſt Bet⸗ ſabee, uſque in præſentem diem. Efau uerò quadragenarius duxit †uxores du- as] Iudich filliam Beeri Hethæi,& Ba- ſemath flliam Blon eiuſdem loci. ſ quæ ambe offenderant animum Iſaac& Re beccæ.

pit Lenecictionem Eſau. Cap. X X V I 1.

SEnuit autem Haac,& caligauerunt oculi eiue,& uidere non poterat uo cauitq; Eſau filium ſuum maiorem,& dixit ei, Fili mi: Qui reſpondit, adium. Cui pater, Vides, inquit, quod ſenuerim, & ignorem diem mortis meæ. Sume ar-

ma tua& pharetram& arcum,& egre dere foras, cumq́; uenatu aliquid appre henderis, fac mthi inde pulmentum, ſi⸗ cut neile me noſti,& affer ut comedam,

& benedicat tibi anima mea antequam

moriar. Quod cum audiſſet Rebecca, et ille abijſſet in agrum, ut iuſsionem pa-

6 2 txis

A n pe CIacoεν ber aſtutiam mal ri⸗ pret er 2

G

uNxorem.

Infra 27.G

cæ am as veeße e „ VVW AVW VMAAUN VWWeNA Tere

N,

A