. . ntu Slora, Sn Cas 1,

en kemo lec ſiper . 0 d iſt, a de ſh ibsb pr, dd du 1 belte ac A chor. na e extta cdi ad ad es Gichl ci me n; ait die a⸗dee. 1 niſeri⸗ me 15* n. Ic mg us iea 1 mut ad 1.* ul ego 4 ame, * d pi n 1 meli d n 4 an Keuer i. dee 10, ah. A. ensh la un

imis,

t, unn aqur be 12* A tua um a„eler (i ang ſim, 311 enaa

tui min acui un s pärſä

Ip lau⸗ om aim mels pla mem⸗ np am nieer not m mia Di, ott m aures os uml run aim Di⸗ (lia ains mtti,

dcs ndä:

m. aut sflij

tei an⸗It Nälche 1q i tcend gipepit & aMlic⸗ Nachot-

lu i omno 1n0

4

3

Abraham Geneſis.

dommus deus domini mei Abrahã, qui aquã. Et aio ad eam, Da mihi paululum E

non abſtulit miſericordiam& ueritatem bibere · Que feſtinans depoſui hydriam a domino meo,& recto itinere me per- de humero,& dixit mihi, Et tu bibe,& quxit in domum fratris domini mei: Cu camelis tuis tribuam potũ Bibi,& ad- currit itaq; puella,& nunciauit in domũ aquaui camelos. Interrogauuq; eam.& matris ſuęg omnia quę audierat. Habebat drxi, Cuius es fllia: Quę reſpondit, Filia autem Rebecca fratrẽ nomine Laban, Bathuelis ſum filij Nachor, quem pepe qui feſtinus egreſſus eſt ad hominè, ubi rit ei Melcha. Suſpendi itaq; maures ad erat fons: Cumq; uidiſſet inaures& ar/ ornandã faciem eitus, et armilſas poſuni mn mullas in mantbus ſororis ſuę,& audiſſet manibus eius. Pronusq́ʒ adoraui düm, cunda uerba referentis, hæec locutus eſt benedicens dũo deo domini mei Abra- milu homo: uenit ad uirum qui ſtabat iu ham, qui perduxit me recto itinere, ut ſu xta camelos& prope fontem aquæ, di⸗- merem fiiã fratris domini mei filio eius- xii; ad eum, Ingredere benedicte cfii, Quamobrem ſi facitis miſerico diam&

cur toris ſtas: pręparaui domũ& locum ueritatẽ cũ dommo meo Andicate mihi, camelis tius.· Et introduxit eum in hoſpi ſin autẽ aliud placet, ꝗ& hoc dictte mihta

Hũ, ac deſtrauit camelos, deditq; paleas ut uadam ad dexteram, ſiue ad ſiniſt/ ã· & fœnum,& aquam ad lauandos pedes Reſponderuntq́; Laban& Bathuel, A camelorum, et uirorũ qui uenerant cum domino egreſſus eſt ſexmo:nõ poſſumus eo. Et appoſitus eſt in conſpectu eius pa extra placitum eius quicquã aliud loqui nus. Qui ait, Non comedã, donec loquar tecũ. En Rebecca corã te eſt, tolle eam, ſermones meos. Reſpondit ei, Loquere.& proficiſcere,& ſit uxor filij dii tuu. ſi At ille, Seruus, inquit, Abranam ſum. Et cut locutus eſt dominus. Quod cũ audiſ- dñs benedrit domino meo ualde, mag- ſet puer Abraham, procidès adorauit in nificatus eſt:& dedit ei oues& boues, terram dominu. Prolatisq; uaſis argen- argentum& aurum, ſeruos& ancillas, teis& aureis, ac ueſtibus, dedit ea Re- camelos& aſinos. Et peperit Sara uxor beccę pro munere: fratribus quoq́; eius, domini mei filium domino meo in ſene/& matri dona obtulit. Inito cõunuo ue- ctute ſua, dediiq́; illi omnia quæ habue, ſcentes pariter& bibẽtes, manſerũt ibi⸗ rat. Et adiurauit me dñs meus, dicẽs, Nõ Surgens aũt mane, locutus eſt puer, Di- accipies ſſlio meo de filiabus Chananęo mittite me ut uadam ad dominũ meum.

rum. in quorũ terra habito: ſed ad domũ Reſponderuntq; ꝓfratres eius& mater, frater

patris meiperges, et de cognatione mea Maneat puella ſaltẽ dec? dies apud nos, accipies uxorem filio meo. Ego ueròre& poſtea proficiſcet᷑. Nolite, ait, me re- ſpondi dommo meo, Quid ſi noluerit ue tinere, quia dominus direxit uiam meã: nire mecũ mulier: Dominus, ait, in cuius dmittite me ut pergã ad dominum meũ. conſpectu ambulo, mittet angelũ ſuum te Et drxerunt, N ocemus puellà,& quęra cum,& diriget uiã tuã, accipiesq́; uæo- mus ipſius uolun Mem Cumq́; uocaia ue

G

rem filio de cognatione mea,& de do-⸗ niſſet, ſciſcitati ſunt, Vis ire cum homme ũ

mo patris mei · Innocẽs eris à maledictio iſto: Quę ait, Vadam. Dimiſerunt ergo ne mea, cum ueneris ad proximos meos, eam,& nutricem illius Deborã ſeruũ q́; & nõ dederint tibi. Veni ergo hodie ad Abraham,& comites eius, imprecantes fontem aquę, et dixi, domine deus domi proſpera ſorori ſuę atq́; dicentes, Soror ni mei Abraham: ſi direxiſti uiam meam noſtra es, creſcas in mille mill a,& poſsi in qua nunc ambulo, ecce ſto iuxta fon⸗ deat ſemen tuum portas inimicorũ ſuo- tem aquę,& uirgo quę egrediet᷑ ad hau rum. Igitur Rebecca,& puellę illius aſ- riendam aquam audierit à me, Da mihi cenſis camelis ſecutę ſunt urum: qui feſti pauxillum aquę ad bibendã, de hydria nus reuertebatur ad dommum ſuum. Eo tua:& dixerit mihi, Et tu bibe,& came autẽ tempore deambulat Iſaac per uiam lis tuis hauriam:ipſa eſt mulier quam prę quę ducit ad puteum, cuius nomẽ eſt Vi parauit dñs filio domini mei. Dũq; hæc uentis& uidentis:habitabat enim in ter tacuus mecũ uoluerem, apparuit Rebec ra auſtrali. Et egreſſus fuerat ad meditã cà uemes cum hydria, quam portabat in dum in agro, inclinata iam dielſcũc; ele ſeapula:deſcendiiq; ad fontem,& hauſit uaſſet oculos, uidit camelos uentẽ es pro acHuanm, 6 cul⸗

ſup 41 6.d

3 4 “ 6 3 3