d.lah AMℳ at, Luc.2., 2 lter

A & 5

dl ver loh, a

11 12

n⸗ Ia.c 8 8 ſ⸗ 1Cor.

1

21 rie * 19,„Cor⸗

1 te o⸗ Coloſ2. an lei aun li⸗ tg ange me lla un uẽ ans di loh.5. g a œ B2ed inn ſ

n ne pſal. ug iela. Rom.74 nt, 00.;

le

A Apoc.3. l h.4

an e⸗

u I,

dine Ut

um m,

Ar& Apo. b 'n Acs.

4 305

—ꝭ——

8

Adibus apoſtoloru ſanctus Eunuchus, jmo uir(ſic enim eũ ſcriptura cognomi- nat) cum legeret lſaiam prophetam in⸗ terrogatus à Philippo, Putas ne intelligis quæ legis: reſpondit, Quomodo poſſum, niſi aliquis me docuerit: Ego(ut de me lo quar interim) nec ſanctior ſum hoc Eunu cho.nec ſtudioſior, qui de M thiopia, id eſt, de extremis mundi finibus uenit ad templum, reliquit aulam regiam,& tan- tus amator legis diuinæq́; ſcientiæ fuit, ut etiam in uehiculo legeret literas ſa- cras.Et tamen cum librã teneret,& uer ba domini cocnatione cõciperet, lingua uolueret, labijs perſonaret, ignorabat eũ, quem in libro neſciens uenerabatur. Ve nit Philippus, oſtendit ei Ieſum, qui clau ſus latebat in litera. O mira doctoris uir/ tus. Eadem hora credit Eunuchus, bapti zatur,& fidelis& ſanctus factus eſt, ac mag iſter de diſcipulo, plus in deſerto fon re eccleſiæ, quam in aurato ſynagogæ templo reperit. Hæc ame perſtricta ſunt breuiter(neq; enim epiſtolaris anguſtia euagari longius patiebatur)ut intellige- res te in ſcripturis ſacris ſine præuio& monſtrante ſemitam non poſſe ingredi. Taceo de Grammaticis, Rhetoribus, Philoſophis, Geometris, Dialecticis, Mu ſicis, Aſtronomis, Aſtrologis, Medicis, quorũ ſcientia mortalibus uel utiliſsima

xin dodri eſt,& in tres partes ſcinditur, Fdecretũ,

nam,

rationem,& experientiam. Admino- res artes ueniam,& quę non tam lingua, quam manu adminiſtrantur. Agricolę, cę mentarij, fabri metallorum, lignorum ue cæſores, lanarij quoq;.& fullones,& cę teri qui uariam ſupellectilem et uilia opu ſcula fabricantur, abſq; doctore eſſe non poſſunt, quod cupiunt. Quod medicorũ eſt, Promittunt medici: tractant fabrilia fabri.Sola ſcripturarum ars eſt, quam ſibi paſsim omnesuendicant. Scribimus indo cti, doctiq; poẽmata paſsim. Hanc garru- la anus, hanc delirus ſenex, hanc ſophi- ſta uerboſus, hanc uniuerſi præſumunt, la cerant, docẽt. antequam diſcant. Klij ad- ducto ſupercilio, grandia uerba trutinan tes inter mulierculas de ſacris literis phi- Ioſophantur. Alij diſcunt, proh pudor, à fœminis, quod uiros doceant.& ne parũ hoc ſit, quadam facilitate uerborum, imò audacia ediſſerunt alijs, quod ipſi non in telligunt. Taceo de mei ſimilibus, qui ſi

forte

forte ad ſeripturas fanctas poſt ſeculares

literas uenerint,& ſermone cõpoſito au-

res populi mulſerint, quicquid dixerint- hoc legem dei putant, nec ſcire dignan- tur quid prophetaæ, quid apoſtoli ſenſe/

rint, ſed ad ſenſum ſuũ incongrua aptant teſtimonia, quaſi grande ſit,& non uitio- ſiſsimum docendi genus, deprauare ſen-

tentias,& ad uoluntatè ſuam ſcripturam Fſacram

trahere repugnantem. Quaſi non legeri- mus Homerocentonas& Vergiliocento nas:ac non ſic etiã Maronem ſine Chri⸗- ſto poſsimus dicere Chriſtianũ, quia ſcri pſerit, Iam redit& uirgo, redeunt Satur- nia regna.Iam noua progenies cœlo de- mittitur alto. Et patrem loquentem adſt lium, Nate, meę uires, mea magna poten tia ſolus. Et poſtuerba ſaluatoris in cru- ce, Talia præſtabat memorans, fix us& manebat. Puerilia ſunt hæc,& circulato rũ ludo ſimilia docere quod ignores, imo ut cum ſtomacho loquar, ne hoc quidem ſcire quod neſcias.

Videlicet manifeſtiſsima eſt Gene/⸗VIr ſis, in qua de creatura mundi, de exordio Geneſis⸗

generis humani, de diuiſione terræ, de cõ kuſione linguarum& gentium, uſq́; ad exitum ſcribitur Hebræorum.

Patet Exodus cum decem plagis, Exodus.

cum decalogo, cum myſticis diuinisc præceptis.

In promptu eſt L euiticus liber, in L. euiticus.

quo ſingula ſacrificia, imò ſingulæ penè ſyllabæ,& ueſtes Aaron,& totus ordo L euiticus ſpirant cœleſtia ſacramenta.

Numeri uero, nonne totius Arith- meticæ,& prophetiæ Balaan,& qua- draginta duarum per eremũ manſionum myſteria continent.

Deuteronomi quoq; ſecunda lex, Deuterono-⸗

& euangelicæ legis præfiguratio, nonne ſic ea habet quæ priora ſunt, ut tamen no ua ſint omnia de ueteribꝰ: Hucuſq; Moy ſes, hucuſq́; Pentateuchus, 1quibus quin que uerbis loqui ſe uelle apoſtolus in ec-

cleſia gloriatur.. Iob exemplar patientiæ, quæ non myſteria ſuo ſermone cõplectitur: Proſa incipit, uerſu labitur, pedeſtri ſermone fi- nitur, omnesq́; leges dialecticæ, propo- ſitione, aſſumptione, confirmatione, con- cluſione determinat. Singula in eo uerba plena ſunt ſenſibus. Et(ut de cæteris ſi- leam) reſurrectionem corporum ſic pro- phetat.

Numeri.

mium.

1. Cor. 14. d

Iob.

1 3 —.....G.-—“⅓“ . 8’.

“

ö“