ſ

8 “ *

““

V

NV

VSV

1477

Carmen cũ cæteris reb. ab ſurdũ, tum uerò nullo uſui. Epi. ꝛ10 b, Apollonius multis in rebus mihi magno uſui fuit. At.

1. Ille fuit mihi magno uſui in multis rebus. Atticum 2,

Maximo te mihi uſui fore uideo. Of. 2 b, Præcepta quibus in oẽs partes uſus uitæ confirmari poſsit. Of. 28 a, Domus finis eſt uſus. Of. 35 b. Nam qui principes inuenièédi fuerũt us ex quaq; bellua uſum habere poſſemus, homines cer⸗ t fuerunt. Of. z6 a, Conciliare ſibi animos hominum,& ad uſus ſuos coniungere. de Am. 96 b, Cato multarum rerũ u-

ſum habebat.& 101 b, Ii quib. cũ uſu coniuncti eſſe poſſunt.

de Le. 158 a, Id autem incognitũ eſt, minusq́;H in uſu neceſſa- rium. de Le. 161 a, Pecudes partim eſſe ad ufum hominũ, par tim ad fructũ, partim ad ueſcendũ procreatas. Of. 19 a, Non excludẽtes amicos ab uſu rei ſuæ familiaris. Top. 222 a, Y- ſus enim, non abuſus legatus eſt. Tuſ. 212 a, Libido opinio uenturi boni, quod ſit ex uſu iam ræſens eſſe at ꝗ; adeſſe. rro S. R.21 a, Eſt mihi cũ eo domelticus uſus& conſuetu-

do. pro Pl. 259 b, Tamen id eſſet in tanto uſu noſtro, tãtaꝗq́; amicitia coniunctum. Epiſt. 213 b, Nam&‿ noſmetipſos ue- tus uſus intercedit,& Atticus noſter maiorè etiã mihi cum Coſsinio conſuetudinè fecit. Ep. 223 a, Coniunctus magno uſu familiaritatis. pro Cl. 27 b, Mihi cũ eo uieinitas& ma- gnus uſus eſt.& Ep. 142 a, Cũ illo ſummus mihi eſt uſus. de Nat. 4 b, Ex quo exiſtit& illud, multa cſſe probabilia, quæ quanquã nõ perciperentur, tamen quia uſum quendam ha berent inſignem& illuſtrem, his ſapientis uita regeretur. SVéS eſt. pro opus eſt. de Fi. 131 a, Mihi ſic uſus eſt, tibi ut o- pus eſt facto face. Tuſcul. 210 a, De cæteris ſtudijs alio loco dicemus, ſi uſus fuerit. Of. 19 a, Et reip. imparrientis ſi quã- do uſus eſſer.. SVS ERVCTVS, Kus. ius eſt, autore Vlpiano, de alienis re bus utendi fruendiq,, ſalua rerũ ſubſtantia. Top. 222 a, Nö

debet ea mulier, cui uir bonorũ ſuorum uſumfructũ lega-

uit, cellis uinarijs& olearijs plenis relictis, putare id ad ſe pertinere: aſus enim, non abuſus legatus eſt.& ibi. Si ædes exeſæ corruerunt, quarum uſusfructus legatus eſt, hæres reſtituere non deber,& ibid. Seruus cuius uſusfructus. pro Ce. 287 a, Vſumfructum omnium bonorum ſuorum alicui legare. pro Cec. 288 b, Vſus eius& fructus fundi teſtamen- to uiri tuerat Cæſenniæ.

Quod in illo mihi ſępe uſu uenit, idem modò cũ te audirè, acciderat. At. 227 a, Nunc uenit idem uſu mihi, auod tu ti- bi ſcribis.& de Or. 100 a, Quid quod uſu memoria patrum uenit’ pro Qu. 8 b, Quid poteſt miferius aut acerbius uſu

„..* 8 3 0 4 genire. uenire uſu, uſu accidere, uſu euenire. de Nat. 13 a,

ä1 1 1473 inant ſemper wit apertiſsimus, nõ ſe purgauit, ſed indica-

It. I. A. 217 b, Ego ſine iracũdia dico, ut omnia, nec tamè ſi- ne dolore. I. V. 59 a,llle quidem, ut eſt genus hominũ nimis ſuſpicioſum,&c. I. V. 89 a, Ille, ut erat in primis inter ſuos co Pioſus, conuiuiũ cõparat. At. 36 b, Ille, ut nunc ſe habet, ad- mirabili gloria eſt. de N. 67 b,& At. 133 a, Vt nũc quidẽ eſt,& quomodo nũc quidẽ eſt. Ep. 18 4 a, Nõnihil, ut in tantis ma lis, eſt profectũ. Tuſ. i72 a, Multa colligit Chryfippus, ut eſt in omni hiſtoria curioſus. de Or. 108 b, Quos tum, ut pueri refutabimus. Ep. 196 a, Quòd ſi, ut es, ceſſabis, laceſſam. Tu. 246 a, At Diogenes liberius, ut Cynicus.& 8t a, Homo acu tus, ut Siculus. Off. 63 b, Tũ Pythius, ut Argentarius, qui eſ= ſet apud omnes ordines gratioſus. Of. 64 a, Hoc quidẽ ſa- tis luculenter, ut ab homine perito definien di pro FI. 157 b, Ciuitas prudens, ut ego ſemper exiſtimaui,& grauis, ut ipſi exiſtimari uolũt. de Se. 79 b. Multæ etiã, ut in homine Roma no literæ. de Cl. 169 b, Dimiſi eũ à meut magiſtrũ puerorũ, non libenter, ut homins ingratũ, non inuitus. Item: M. Popi lius ut erar lena amictus, ita uenit in concionem. Q. E. 318 a, Mihi, ut eſt, magis placebat. Ep. 54. b, Nam adhuc& factum tuũ probatur,& ut in tali re, eriam fortuna laudatur. Ep. 54. a, Deinde non habet, ut nũc quidem eſt, id uitij res. Atti. 189 b, Pro malis rectè habebam: id eſt, ut in malis. Pro Ar. 191 b, Pro mea conſuetudine.

VT. pro poſtquam, uel ubi, uel cũ. I. V. 70 a, Imò uerò ut quiſq;

me uiderat, narrabant. de Cla. 166 b, Vt illos libros de rep. edidiſti, nihil à te ſanè poſtea accepimus. At. uuz a, Vt ab ur- be diſceſsi, nullũ intermiſi diem quin,&c. I. V. 220 a, Vt pri- mðm in illud oppidũ uenit,&c. 69 à, Vt primũ prouincia redijt. At. 3 b, Vt primũ à tuo digreſſu Romã ueni. de Or. 110 b, Qui fimul ut increpuit, philoſophã relinquunt.& de Fi. 71 b, Simul ut ortum eſt. i. V. 206 b, Qui ſimul ut me uide- rũt, inquiunt,&c. IJ. V. 2u1 a, Ille continuò ut uidit, non dubi-

tauit tollere. At. 10¹ a,Is ut me ſalutauit, ſtatim Romã profe

ctus eſt.& pro Cl.31 a, Vt primùm,&c. ſtatim,& c. Offi. 74 b, At ille ut ingreſſus eſt, confeſtim gladiũ diſtrinxit. pro Qu. 10 b, Statim ut Romam redijt,&c. Art. 18 b, Vt ſemel conſe- cutus ſum,&c. non deſtiti,&c. de Clar. 169 a, Vt ſemel exi- uit, omnes peragrauit inſulas, Epiſto. 60 a, Vt primùm,&c. ſtatim,&c.

VT. pro quamuis, nel etiam ſi. Epiſto. 13 a, In quo ut iam ſit in

ijs culpa, qui me non defenderunt, non minor eſt in ijs, qui reliquerant. Item: Etſi accuſandi ſunt, qui,&c. magis etiam reprehendendi qui,&c. At. 193 b, Nam quid de me dicãt cui ut omnia conringant, quæ uolo, leuari non poſſem. pro Q.

1a, Qui ut ſumma haberem cætera, temporis quidem certè

nenire? pro Qu. R. 50, Quod itèé nuper in Erote comœdo

uſu uenit, qui,&c.& Offic. 5 a, Quod in poematibus uſu e- uenit. de Sen. 78 b, Nam ſiid culpa ſenectutis accideret, ea- dem mihi uſu uenirent. I. V. 256 a, Antequam hoc uſu ueni-

ret. ad Her.7 b, Dicet eum præmeditatum fuiſſe, quid ſibi

eſſet uſu uenturum. Epiſtol. 38 a, Cum præſertim mihi uſu

uenturum non arbitrarer, ut ego quoq; abſens à te defen-

dendus eſſem. de Fini. 50 b, Sed ex eo credo quibuſdam ue- nire uſu, ut abhorreãt à Latinis. pro§. R. 25 a, Erucius mihi uſu uenit in cauſa optima.

VT. ut quo, ſicut, quomo do, quemadmodũ, ſimiliter atq pro

eo ac, perinde ut, equè ut, item ut, tanquã, ac, dũ, qui, quod genus, quaſi, quare, quamuis, quantũ. de Or. 94 b. Eſt igitur oratori prouidendum, non ur illis fatisfaciat, quib. neceſſe eſt, ſed ut illis, quib. liberè liceat iudicare. de Ar. 247 a, Ne-

gociũ magiſtratib. eſt datũ, ut curarèt, ut ſine ui, mihi edifi-

care liceret. Attic. 139 b,& EpP. 53 b, Reliquũ eſt igitur, ut tibi, &c.ut ſim,&c. ut me,& c. At. 103 a, N0 igitur hoc ut oppido

præpoſui, ſed ut loco. At. 109 b, Vt igitur ita perturbato ſcri be aliquid. de Op. 244 b, Aliquem improbũ ut optimuù lau-

dari. Ep. 169 a, Fortaſsis ea re minacirer agis, ut nos terreas.

I. V. 229 b, Prope ur,&c. At. 240 b, Etiam ut,&c. id eſt, etiam ſi. Ep. 14 3 b, Non modo ut,&c. Ep. i72 a, Vt nõ, quo minus. At. z3 b, Me tueor, ut oppreſsis oranibus non demiſsè: ut tã- tis geſtis rebus, Parum fortiter.& 278 b, Fortuna ut in fe-

cundis fluxa, ut in aduerſis bona.

V eſt. ut nunc eſt,& id genus alia. Attic. 196 a, Et ut nunc eſt,

manſuræ uidétur. de Cl. 168 a, At hi quidè ut populi Rom. ætas eſt, ſenes: ut Achenienſiũ ſecla numerantur, adoleſcen- tes debent uideri.& ibi. Themiſto cles, ut apud nos, peran- tiquus: ut apud Atheniséſes, nõ ita ſanè uetus. de Cla. 173 b, 174 a, L. Cælius ut tẽporib. illis ualde doctus. Ep. 164 a, Cõ ſtitui ut nũc eſt proficiſci. Att. 204 b, Quomo do nũc eſt. Qæ- Fr. 298 a, Exorabilis iracũdia(ut in malis) acerbit ati antepo nenda eſt. Q. F. 323 b, Nõ fino(ut fit in amore) ea quæ mini- mè uolo cogitare. pro S. R. 24 a, Homoſut erat furio ſus) re- ſpõdit,&c. J. P. 92 a, Dices enim, ut es homo facetus,&c. pro Cl. 22 a, Interim Oppianicus ut erat, ſcut ex multis reb. co- gnoſcetis, ſingulari ſcelere corrupit,&c. pro Mu. 136 a, Atq;

uix ſatis habui, ut,&c. de Di. 93 b, Qui ur rationem non red déret, ramen,&c. At. 110 a, Qui ut nihil aliud, hoc ramê pro- fecit, dedit illi dôlorem. pro Corn. 26 b, Quod fi iam ita eſ- ſet, ut eſſe non poteſt, ramen,&c. de Di. 123 a, Etenim ut ſint auſpicia, quæ nulla ſunt, hæc certs,&c. de Inu. 82 b, Vt nihil adiungatur emolumenti.& pro Qu. 41 b, Vt ſtatim de iure aliquis concufrerit. cont. Rul. 64 b, Vt circumſpiciamus o- mnia quæ populo grata ſunt, nihil tam populare quàm pa- cem reperiemus. Offic. 57 a, Vt excellas etiam pulchritudi- ne& uiribus.

VT, cum admiratione quadam. Attic. 36 a, Vt ille tum humi-

lis, ut demifſus erat. pro Flac. 14 ⁸ b, Noſter autem teſtis, ut ſe ſuſtentat, ut omnia uerba moderatur. pro Seſtio 8 b, Qua ſuperbia eœnum illud ampliſsimi ordinis lachrymas repudiauit, me ip ſum ut contempfit:? Att. 10 a, Cæſar quo- modo exultat uictoria. de Finib. 139 b, Vt illi efferuntur læ- ticia cum uicerint, ur pudet uicto s,uüt ſe accuſari uolunt, ut cupiunt laudari.

VT, cum ſuperlat.& ita,&c. de Sen. 90 b, Vt quiſq; ᷓtate ante⸗

cellit, ita ſententię principarũ tenet. de Or. 95 a, Vr in quòqʒ gratore plurimum eſt, ita maximè is pertimeſcit. de Or. 94 b, Vt quiſq; optimè dicit, ita maximè dicendi difficultatem pertimeſcit. de Or. 137 b, Vt quẽq; eorum minimum putant, ita eum primum uolunt dicere. de In. 43 b,& ad Her. 3 b, Vt quodꝗ; primum geſtum erit, ita primum exponetur. Off. 4. a, Vt quis maximè perſpicit,&c. is ſapientiſsimus haberi ſo- let. 1% b, Vt maximè potui. de Or. 124 a, Hæcut breuiſsimè dici potuerunt, ita aà me dicta ſunt.

V, cum ita, ſine ſuperlat. de D. 105 a, Omne animal ut uult, ita

utirur motu ſui corporis. Orat. 216 b, Non item in oratione ut in uerſu extat numerus. de Off. 4 3 b, Non tamê ut fugien dum, ita habendum eſt religioni contrarium. Qu. Fr. 323 b, Nihil unquam ita expectaui, ut cum hæc ſcribebam, tuas li

teras. I. A. 2 21 a, Vt igitur alia, ſic hoc Panſa præclarè. de Nat.

a, Euripides ut mulra præclarè, ſic hoc breuiter. I. V. 120

b, Sed ut in illo,&c. item in hoc,&c. cont. Rul. 65 a, Ita gere-

re conſulatum, quo uno modo grauirer geri poteſt. de Or-. 76 a, Vt in eæteris,&cc. in dicendo autem,&c.

◻☛◻ 1

VIT.