“

—ͤͤͤ

1459

dego, æratem ago, æta ta fruor, uitam& ſpiritum duco, uita& communi ſpiritu fruor, uitã colo, uita manet, ijita ſupperit, uita ſuppeditat,

iuos numeror, uitam ago, uitam tracto, uitä

moror, inter u om dego, æuum ago, uitam uiuo, ui-

lucé intucor, uitam propagoß dum anima exuperabo mea, is propè centum confecit andos, uitam ad centeſimũ annũ erduxit, multos dies in uita celeb errimos lætiſsimosd;, ui di. J. A. 177 a, Cum larronibus non ſolum de die, ſed etiã in diem uiuere.&199 a, Qui in horã uiuunt. Tuſ. 134 b, Viuere in diem. l. P. 94 a, Eſt quidam Græcus, qui cum iſto uiuit.& ibid. Vt prorſus unà uiueret. At. 95 b, Decreuerä cum eo ual de familiariter uiuere. de Or. 143 b, Coniunctiſsimè uiuere cum aliquo. At. zuu b, Cum ita ſimus affecti, ur non poſsimꝰ planè ſimul uiuere. pro Cl. 5¹ b, Illa quam tum ille uiuebat, non erat uita. de Finib. 133 b,& Tuſc. 16° a, Viuere uiram. de Cla. 175 a, Vixit; tamdiu, quàm licuit bene beateq; uiuere. in V. 32 a, Tutiorem uitam ſeſe meo præſidio uicturos eſſe arbitrabantur. de Or. 104 b. Sanctiſsimè uiuere. Epiſto. 53 a, uietè&liberè uiuere.& de Fin. 104 b, Viuere è natura. de Fin. 96 b, Id eſt beatè uiuere, honeſtè, id eſt, cum uirtute ui- uere.& ib. Cum ſcientia uiuere. Ep. 137 a, Viuere de lucro.& 14,2 b, Viuere in literis. pro Mar. 134 a, Satis diu uel naturę ui xi uel gloriæ. I. A. ²2 47 a, Si non ſpiritu, at uirtutis laude ui- uemus. de N. 6 a, In omni rerum natura id uiuere, id uigere quod caleat.& pro Seſt. 2 4. b, Viuere ac ſpirare. de Fin. 133 b, Iraq;& uiuere uitem& mori dicimus, arboremꝗ;& nouel lam& uetulam,& uigere& ſeneſcere. Tuſc. 16 0 a, Vitem& arborem etiam dicimus uiuere. Qu. Fr. 320 a, Quod me co- hortaris ad laborem,&c faciam equidem, ſed quando uiue mus?At. 26 b, Sed mihi quidem 32liw· al, de Clar. 18 0b, Titus Außidius uixit ad ſummã ſenectutem. I. A. 189 a, Niſi qui ui- cerit uicturum eſſe neminem. de Orato. 85 a, Qui in optima rep. eum uitæ curſum tenere potuerunt, ut,&c. pro Qu. 7b, Numerari inter uiuos. Epi. 158 a, Si mihi uita contigerit. de

Sen. 87 a, Secum eſſe, ſecumꝗ́;(ut dicitur) uiuere. At. 156 b, In

laude uiuere.& 235 b, Viuere& habitare cum aliquo. Qu. F.

3u a, Viuo paulò liberalius quàm ſolebam. de Se. S a, Num

igitur ſi ad centeſimum annum uixiſſet, ſenectutis eum ſuæ

pœnitenet?& ibid. b, Nemo eſt tam ſenex, qui ſe annum nõ puret poſſe uidere. de Sen. 9* a, Quis eſt tram ſtultus, quam- uis ſit adoleſcens, cui ſit exploratum ſe uſq;, ueſperum eſ ſe ui Curum.

VIVITVR.Off. 10 a, Viuitur non cum perfectis. de Fin. 58 a,

f.

Sapier ia eſt una,&ua præceptricc, in rranquillicate niui po teſt. Ep. Jib. 9, Sic igitur uinitur. 4

VIVVS,, un. ſpiraus. pro Qu. ↄa, Non modò ex nunero ui-

uorum exturbari, ſed etiam ſi fieri poſſet, infra mortuos mã dari.& 7 b. Numerari inter uios.& 9 b. Huic acerbiſsimũ uiuo uidentiq; funus ducitur. de Ami. 99 a, Ne; id ad uiuũ reſeco, ut illi qui hæc ſubtilius diſputant. pro Seſt. 16 b, Ille uiuus(ut aiunt)& uidens publiaatus eſt. pro Milo. u19 a, Vi- uus& ſpirans. Ep. lib. io, Viuus combuſtus. Quin. F. li. Vix uiuus effugeret. pro Milo. Vt eam mortuus incenderet, quã uiuus euerterat. i. curiam. At. lib. 4, Se uiuo aliquẽ non triũ- phare. QF. lib. 1, Vt& patrem& filium uiuos comburat. A- cad. lib. 2, Non ſolum uiuis, ſed etiam mortuis inuidere.

VIVVM, ui. ſors,& pecuniæ caput quod dicitur. pro Fl. 16 3 b,

De lucro dat, nihil detrahit de uiuo. I. V. act. 5, De uiuo igi- tur erat aliquid reſecandum.

VIX. uixdum, iam, ægrè. in Part, 35 b, Gabinius collegit ipſe ſe

uix, ſed ramen colſegit,&c. Par. u6 b, Quæ uix in gymnaſijs Stoici probant. de. Or. 8s b, In dicendo excellentes uix pau- cos proferce pofſumus. Ep. 39 a, Vix tandem legi literas di- gnas Appio. pro Qu. a, Qui ur ſumma haberẽ cætera, tem- poris quidem certè uix ſatis habui, ut rem tantam,&c. Epi. 150 a, Mihi uerò cum his ipis uix, his autẽ detractis ne uix

uidem. Att. 5̃0 b, Vt uix, aut omnino non poſsit abrogari. & de Nat. 30 a, Aut uix aut nullo modo corrumpi. At. 97 b Suafeium fine meis literis ad te uenire, uix erat rectum.

VIXDVM. Att. 136 /a, Vixdum epiſtolam tuam legeram, cum, Sc.& in C. 99 a, Hæc ego omnia uixdum tam cœtu noſtro demiſſo comperi. Ep. 185 a, Cum tu uixdum triginta dies in Syria fuiſſes.

VLCERATVS,, um. exulceratus. de Fat. 147 b, Philoctetes ulceratus ſerpentis morſu, in inſula Lemno relictus eſt.

VI C I 5 CO R, ru. uindico, punio, perſequor, pœnam repeto, iniurias meas perſequor, gratiam refero, malè meritis refe- ro quod debeo, expetere pœnas domeſtici ſanguinis. de O- rat. 87 b, Arma, quibus uel tectus ipſe eſſe poſsis, uel prouo- care improbos, uel te ulciſci laceſsitus. pro Se. Ro. 29 a, Qui patris ulciſcendi cauſa ſupplicium de matre ſumpſerũt. ad Her 3 b, Me ulciſci parentem negant oportuiſſe. pro Rab. 93 a, Et ſimilis uiri tu ulciſceris patris mortem, atq; ille perſe- quererur fratris. Epi. 133 b, Reſpub. adhuc ulta ſuas iniurias

VLTERIO R us.)(„Citerior. de Pro. 76 b, VIterior Gallia,

V I, 1460 eſt per uos. At. 150 a, Perſequi pœnas alicuius. Att. 148 a, Odi hominem& odero, utinã ulciſci poſſem: ſed illum ulciſcen- tur mores ſui. pro Syl. 180 b,. Tamen eum mores ipfius con- uincerent. IJ. V. 5½ a, Vt per alium te ipſum ulciſcãtur, labo- rant.& de In. 73 a, Viciſci inimicum. Att. 274 b, Quos quidèẽ omnibus ſententijs ulciſcor& perſequor. de Inu. 64 a,& de Opt. 14 † a, Si inimici ulciſcendi cauſa factum eſt. I. C. 108 a, Quos ego non tam ulciſci ſtudeo, quàm ſanare. Epi. 10 a, In eis uerò ulciſcendis, quos,&c.& ibi. Quanquam ille uicem noſtram ultus eſt ipſe per ſeſe. Ep. 197 a, Neq; enim hæc àte non ulciſcenda funt, etiam ſi non ſint dolenda. de Or. 153 b, Aequum ne ſit ulciſci iniurias etiam propinquorũ.& Poſt- quam. 203 a, Vlciſcendæ iniuriæ facilior ratio eſt, quàm,&c. in Ver. u10 b, Iniurias ſuas per uos ulciſci ac perſequi ſtudue runt. in Ant. 206 a, Quo omnes acrius grauiusq; incumbe- rent ad ulciſcendas reipublicæ iniurias. Poſt. 20 2 b, Sic ulci- ſcar facinora ſingula, quemadmodum à quibuſq; ſum pro- uocatus. Item: Vlciſci iniurias.)(. Remunerare beneficium. de In. 72 b, Vlciſci peccata peccatis,& iniurias iniurijs. in V. 90 b, Si nefarium ſcelus ui manu§;, ulti eſſent. in C. 116 a, VI- tus eſt huius uictoriæ crudelitatem poſtea Sylla. de Or. 103

b, Punire dolorem: id eſt, ulciſci.

VLTIO, onw. uindicta. ad He. 22 b, Iam domi ultionem reges

Atridæ parant. Par. 241 b, De ulciſcenda iniuria.& ib. Quod in beneficio gratia, in iniuria ultio nominatur.

VI.C VS, ru. plaga. pro Do. 215 a, Et tu in hoculcere tanquam

unguis exiſteres. de Na. 22 a, Quicquid horum attigerit, ul- cus eſt.

VLLVS, a, um. aliquis. I. V. 121 a, Debebat Epicrates ullũ num-

mum nemini. pro Cl. 38 b, Cluentij nummus nullus iudici datus ullo ueſtigio reperitur. de Or. 107 a, Non poſſum ne- gare, pro deſſe ullam ſcientiam oratori.& 94 a, Non mihi uidetur ars oraroris eſſe ulla. Quint. Frat. 321 a, Si ullam par tem libertatis tenebo. Attj. in b, Cum cæreræ mulieres ulla dignitate diſceſſerint. de Ami. 93 a, Nec ullo caſu poteſt con tingere, ut illa intermiſsio fiar officij. contra Rull. 73 a, Ra- tum ſit, quod finitor uni ulli à quo miſſus eris, renunciaue- rit. pro Fla. 156 a, Neminem tamen adeò infatuare potuit, ut ei nummum ullum crederet. in A. 178 b, Omnino ullius rei nemo fuit emptor, cui defuerit hic uenditor. de Fin. 100 b, Quam ſi non ullam eſſe diceremus,&c. id eſt, non aliquã. Offic. 41 a, Iuſticiæ tanta uis eſt, ut nec illi quidem qui ma- leficio& ſcelere paſcuntur, poſsint ſine ulla particula iuſti- ciæ uiuere. 11

(Citerior Gallia. pro Pom. 283 a, VIterior Hiſpania. Att. li. 8, Galliæ ulterioris adiunctor.

VLTIMV S,, um. poſtremus, extremus, ſummus. de Na. 36 b,

Luna, quæ omnium ultima eſt.& de Di. 127 b, Cœlũ ipſum, quod extremum atq; ultimum mundi eſt. de L. 157 b, Ab ul- timis temporibus ſcribendi exordium capio. de In. 62 b, O- mnium, quicunq; ab ultimo principio huius præceptionis uſq; ad hoc tempus expoſitis copijs.& ad Her. 3 a, Si non ab ultimo initio repetere uolemus. de Pro. 73 a, Tempus pro- ximum, medium, ultimum. pro Ar. 185 b, Pueritiæ memoriã recordari ultimam. de Aruſ. 249 b, Aliquid ex ultimis terris accerſitum. Atti. 288 a, Hæc mihi uidentur Ciceroni ultima eſſe in malis. de Sene. 128 a, Luna ultima cœlo, citima terris. de In. 62 b, Ab ultimo principio huius pręceprionis uſq; ad hocrempus.

VL. TO R, ris. uindex, punitor. Ep. 23 a, VItor inimicorum. de

Cl. 189 b, Publius noſtrarum iniuriarum ulror, ſalutis au- tor.& pro Syl. 183 b, Ego ille coniurationis inueſtigator at- que ultor. Poſt. 2u1 b, Fribunitij ſanguinis ultores. I. P. 84 b, Piſo præuaricator Catilinæ quondam, nunc ultor.

VLTRA. ſuprA. Att. 95 a, VItra Silianam uilla eſt, quam puto

tibi notam eſſe. de In. a, Remotum eſt, quod ultrà quàm ſatis eſt, petitur. de D. 85 b, Diuinatio coniectura nititur, ul tra quam progredi non poteſt. I. A. 155§ a, Quis unquam ſena torem tanto damno coegit? aut quid eſt ultra pignus aut mulctamè de In. 48 a, Longum exordium eſt, quod plurib. uerbis aut ſententijs ultrà quàm ſatis eſt, producitur. Tuſc. 151 b, VItrà enim qud progrediar, quàm ut probabilia ui- deam, non habeo.& ad Her. 38 b, Procurrere ultrà quàm a- micus ſentire poſsit. Tu. 176 a, Nec ultrà quàm id quod ue- riſimile occurrit, progredi poſſumus.& 217 a, Sed adhibét modum quendã, quem ultra progredi nõ oporteat. de Vn. 196 a, Si probabilia dicentur, nil ultrà requiratis. At. 23 8 a, Oratio ſcripra elegantiſsimè, ut nihil poſsit ultrà.. VLTRIX, us. uindex. pro Dom. 235 b, Hæc ultrix afflictæ ci- uitatis reipublicæ ſpolijs ornabitur?. VLTRO, non quæſitus, ſponte. in C. 116 a, Qui ſpem imps rij ultrò ſibi à patricijs hominibus oblatam neglexerunt.

Tuſ. 255 b, Omnia ei ultrò pollicitus ſum. pro Fla. 15ο9 a,Illũ autem