im verbotten ſei enthuͤmbs/ was oͤniglicher hoff hurfürſtẽ geyſt licher wenung. leden nad 1 gſer oder Aanig der Ranggehn/ unxmnd weiß notdenung da 1 ſoll. Vnd der
zu Nuͤrnberg 35 s. aliffgericht. XnI gekleydt iſt/ ſoll gehn nach eynem Roͤmiſchen Keyſer/ vñ auch nach eynem
Koͤnig von Boͤheym/ der zu nechſt nach eynem Keyſer geht/ vnnd alſo eyn
b füglich ſtatt haben/ mit jren Edlen/ Herrn vnnd Jungkfrawen/ zu gehn zu
der ſtatt/ do man ſitzen ſoll.
TVon den ampeen der Ehuͤrfuͤrſten iñ hoch⸗ A
zeitlichen hoͤfen eyns Keyſers.
8
C Wir ſetzen/ wenn der Reyſer oder Roͤmiſch Koͤnig hochzeitlichen 9
2
ſͤ e .—** 2 4
7
hoff begehn wil/ vnnd do die Chůrfürſten ſollen üben vnd begehn jr ampt/**5 7n ſo ſoll man die hernach geſchꝛiben oꝛdnung behalten. Zům erſten/ weñ der Mor
Keyſer oder Koͤnig inn jrem Reyſerlichen oder Koͤniglichen ſtůl ſitzet/ ſo ye ſoll der Hertzog von Sachſen ſein ampt thůn/ alſo: Man ſoll legen voꝛ das.
gebew der ſitzung des Keyſers oder Koͤnigs eyñ hauffen Habern/ daß der
geh biß an die bꝛuſt oder oꝛen des pferds/ do der Hertzog von Sachſen auff itzt/ vnd ſoll haben eyñ ſilberin ſtab iñ ſeiner handt/ vnnd eyn ſilberin meß/ ddie beyd machen an dem gewicht xij. marck ſilbers/ vnd ſoll ſitzen auff dem pferd/ vñ nemen zům erſten das meß voll Habern/ vnd ſol das reychen ey⸗ neem diener/ der zům erſten kompt.
abern/ vnnd douon reiten. Vnnd ſein vnder Marſchalck von Bappen⸗
Darnach ſol er ſtoſſen den ſtab inn den
heym ſoll kommen. Vnnd ober nit do were/ ſoll der Hoffmarſchalck fürbaß den Habern theylen vnd außgeben...
JVnd ſo der Reyſer oder Kͤnig zu diſch geht/ ſo ſollen die geyſtlich en Chůrfürſten/ als die Ertzbiſchoffen/ ſtehn/ mit andern Fürſten/ voꝛ dem diſch/ vnd den ſegen ſpꝛechen/ vnd oꝛdnung thůn/ als voꝛ begriffen iſt. Vnd wenn der ſegen volbꝛacht iſt/ ſollen die ſelben Ertzbiſchoff alle/ ob ſie gegen⸗ wertig weren/ eyner oder zwen/ ob ſie nit alle do ſeind/ nemen das Keyſer⸗ lich oder Koͤniglich Inſiegel von dem Cantzler des hoffs/ iñ des Cancella⸗ riat man den hof begeht/ vnd ſollen daxzů nemen die andern zwen mit jn zu der andern ſeidten jr Inſiegel/ vnd alle ander Keyſerliche zeychen/ den ſtab mit eynander iñ jre hend nemen/ do das Inſigel an hangt/ vnd den tragen voꝛ den Keyſer oder Koͤnig/ erblichen legen auff den diſch. So gibt dañ der Keyſer oder Koͤnig jnen di wider zu ſtund inn das Cancellariat/ der ſoll das groß Inſiegel am hals tra gen/ als lang biß an des diſchs end/ vnd dar⸗ nach als lang/ biß er an die herberg kompt/ wenn er von dem Reyſerlichen oder Koͤniglichen hoff reidt. Vnnd der ſtab/ von dem man ſagt/ ſoll haben xij. marck ſilbers am gewicht. Des ſelben ſilbers vnnd lons ſoll den dꝛitten theyl eyn jeglich Ertzbiſchoff gelten vnnd bezalen. Vnnd den ſtab/ Inſiegel vnd Reyſerlich zeychen ſoll man überant woꝛten dem Cantzler des Reyſer⸗ lichen hoffs/ den zu keren vnnd wenden iñ ſeinen nutz/ nach ſeinem willen. Darnach den die oꝛdnung trifft/ der das groß nſiegel tregt/ von dem Key ſerlichen hoff zu ſeiner herberg wider kompt/ als voꝛgeſagt iſt/ vñ zu handt
das ſelb Inſiegel mit ſeinen botten oder dienern zu dem ehgenanten Keyſer⸗
lichen hofſchicken/ ſo ſoll er es geben dem Cantzler.
gDarnach ſoll kommen der Marggraff von Bꝛandenburg/ der Ertz chamerer/ auff ſeinem pferd/ vñ ſoll haben eyn ſilberin becken mit waſſer iñ ſeinẽ hendẽ/ das am gewicht hat xij. marck ſilbers/ vñ eyn ſchoͤne handtzwe⸗
hel/ vñ ſoll võ dem pferd ſtehn/ vñ dem Roͤmiſchẽ Keyſer od Koͤnig waſſer
4 9 4 7 2 cee, 84 ₰


