alb ſeinerprouing von Coͤln pꝛouing em Biſthuͤmb vnd daſſhenandi JIt⸗ Aeyſisſtacnmi cjangerichten/ an enſachen/ do man uſamen kommen. s douoꝛ hegriffen
Erßbiſchoffen/
haben/ daß für⸗
n.
eynen Reyſerl⸗
am diſch/ oheran
Roͤmith Koͤnig Aorſets oder des dem von C Jln hehae nachſei⸗ eyn Koͤnig von Vnd darnach Darnach an der nan des Key m. Darnach
E 4
zu Nuͤrnberg 3⸗ s. auffgericht. V ſamen bꝛingen. Vnd weñ die alle/ oder die do woͤllẽ oder moͤgen/ an die ſtatt vñ zeit/ do die wal geſchehen ſ oll/ zuſamen kommẽ/ ſo ſoll der ehgenant Ertz biſchoff von Meyntz/ vnd keyn ander ſein nutezuefeßehi⸗ ſtimmen beſon⸗ derlich zu erſůchen/ mit nachuolgender oꝛdenung/ macht haben. 1
ꝗ Von erſten ſoll er fragen/ den Ertzbiſchoff von Trier/ dem die erſt 3— rechts wegen zůgehoͤꝛt/ als wir das alſo erkleren/ vnnd voꝛ fun⸗ den haben.
g̃Zům andern/ von dem von Coͤln/ dem die wirdigkeyt vñ das ampt zůgehoͤꝛt/ eynem Roͤmiſchen Koͤnig die erſten kron auff zu ſetzen. F Zům drꝛitten/ von eynem Toͤnig zu Boͤheym/ der vnder den Welrt⸗ lichen Chůrfürſten von Koͤniglicher wirdigkeyt vnnd rechts wegen billich die erſt frag behelt. ¶ Zům vierdten/ von dem Pfaltzgraffen bei Rhein. Zům fünfften/ von eynem Hertzogen von Sachſen.—
¶ᷣZům ſechſten/ von dem Mar graffen von Bꝛandenburg. SDerzẽ aller ſtimmen/ nach ſolcher oꝛdnung/ der ehgenant Ertzbiſch⸗ off von Meyntz erfragen. Darnach ſollen jn die eh gen anten ſein mitchůr⸗ fürſten her wider fragen/ daß er inen ſeinen willen vn ſtim̃ auch offenbar. OSDarnach weñ man eynẽ Reyſerlichen hoff begeht/ ſo ſoll eyn Marg graff von Bꝛandenburg dem Roͤmiſchen Keyſer oder Koͤnig das handt waſſer reychen vnd geben. Den erſten trunck ſoll jm bieten eyn Koͤnig von Boͤheym/ der das vnder Koͤniglicher kron/ nach laut ſeines Reichs bꝛieff die er darüber hat/ er woͤll es dañ von freiem willen nit thůn. Auch ſoll der Pfaltzgraff bei Rhein das eſſen tragen. Vnd der Hertzog von Sachſen ſoll halten das Marſchalck ampt/ als von alter gewonheyt herkommen iſt.
Tα Voñ rechten des
Pfalagraff hat auß Reyſerlicher güte zu verbiete alle veraͤndung/ vñ ver⸗ inden die zeitlichen güter/ ſeiner verweſung zeit. Auch iñ dem ſelben verwe⸗
gen Reichs Ertzmarſchalck/ gleicher weiß zu gebꝛauchen haben/ an allen ſterten/ do Sachſiſche recht ſeind/ mit aller ſach vñ weiß/ als obgeſchꝛibẽ iſt.
g Vnd wie wol eyn Keyſer oder Roͤmiſcher Koͤnig/ von ſachen we⸗ gen/ darumb er angemůt wirt/ von alter gewonheyt/ voꝛ eynem Pfaltzgraf fen bei Rhein/ des heyligen Reichs Ertztruchſes vnnd Chůrfürſt antwoꝛ⸗


