“ 8“

6 ᷓͤᷓͤſſͤſ- . .

accipere oportere, einſdem Auguſtini auttoritate oſtenditur. 2 5.·d.5 Regula quarta: In Moſis doctrina pro certo habendum, nibil inneniri quod mani fé- ſtis experimentis, veriſq;, Philoſophiæ rationihus repuęnet, eiuſdem Augusli- ni auctoritate probatur. 25.d.& 26.a.5 Reptile quid ſit definitur à D. Bonauentura & Hugone. b 146.5 Requieſcere ab opere non aliud eſſe quàm ceſſare, ſcpe Scriptura ſignificat. 174a

Res expertes rationis& intelligentiæ qui- hus in rebus aſſimilantur Deo. 389.5 Roſas conditas fuiſſe ſine vllis ſpinis in Mundi creatione, fenſit D. Baſtliuæ, ſed

non rect. 1 24:6b.c R upertus.

H Vperti ſententia de imagine& ſimili-

Xmudine Dei, quæ eſt in homine. 366.

vyſque ad 369. b

Rupertus ponit quæſtionem cur in creatio- ne cæterarum rerum adhibebatur præ- ceptum Dei, Dixit& Fiat. 40.4.5

Rupertus conatur probare primam lucem in Mundi exordio conditam, non fuiſſe

corpoream. 7 2·4 Rupertus opinatur, Firmamentum eſſe ad- rem extenſum& tenuatun. 95 0

Rupertus pulchre declarat, terram non eſ-

ſoë omnino ſphbæricæ hguræ. 112:0.& 113..5b

Rupertus aßzignat rationem cur Deus vt benedixit animalibus, non itidem bene-

nedixerit plantis. 1 26.9 Rupertus vult aues eſſe conditas ex aqua tenuiori, veluti nebuloſa. 149.4

Rupentus tradit, animalia, quæ generantur ex commixtione diuerſarum pecierum eſſe præter naturam: quæ opinio expen- ditur 156. c.& 15 7.a. 5b

RAubertus ſentit Mundum ſuiſſe conditun

Allhern enl? AHNA 1 11? L Ccondtu

per ſex dierum interualla. 185.0 Rupertus ait, Paradiſum terreſtrem fuiſſe

1NDI x.

amæniſſimum& cœlo proximum. 296.:4

Rupertus ſemtit, Henoch& Eliam non eſſe tranſlatos in illum Paradiſum terreſtrẽ vnde eiectus fuit Adam. 394.4

Rupertus intelligit, Arborem ſcientiæ bo- ni ey mali, fuiſſe ita appellatam jronicè. 3 30. C. d b

Rupertus cenſet, aquas omnes quibus vni- uerſa terra irrigatur, accepiſſe dulcedi-

nem ſuam ex fluuio terreſtris Paradiſi. 3 3 2.4. 9 33 3.4.5

Rupertus indicat, origo noſtri è terra, cuius rei almonere nos debeat. 4⁰3.4

Rupertus ſenſit, Euam creatam fuiſſe extra Paradiſum. 43 3·d. G 407.5

Rupertus dixit, voluiſſe Deum cxigerè a

Adamo fidem, ſpem,& charitatem, cum præceptum de non edendo ex ligno ſcien- tiæ boni& mali illi impeſuit. 449. Per totam.

Rupertus declarat, coniictionem inter ma- ritum eæ vxorem eſſe osnium mai- mam. 490.4.5

Rupertus putauit ſerpentem illum non in- tra Paradiſum, ſed extra fuiſſe locutum cum Eua. 607.6

Rupertus ait, Euam, ſerpentem illum ſecum loquentem tamquam numen quoddam diuinum fuiſſe miratam ac veneratam. 606.d

Rupertus moraliter exponit, quid ſit ſer- pentem ingredi ſuper pelius ſuum:& comedere terram. 615 4

Rupertus tradit, non dediſſe Deum illas pelliceas tunicas Adamo iam factas, ſed docuiſſe rationem eas faciendi, vel

ndicaſſe neceßitatem earum. 623·C

Rupertus cenſuit, Euam peccaſſe ante ſer-

pentis tentationem. 635:0.d

Rupertus luculentò declarat, quid ſit aper-

tos finſſe oculos primis hominibus poſt beccatum. 55 5 9,

Rupertus putat eſſe minus, eſſe ſub pote

ſate viri, quùm mulieri virum do- minarl.

min uun Tanud Iabo Rupertu Prius wame Aupertus 7054 Rujertus los eſ Runertus Hebr. Abel, Rupertin verbo 747 Rhgpertus Iorun rur de

ptuag Rupbrtus ſaluum Rupertus tic.

„1* ſolymor 22 berſe

— ti fuerin Salamandx 4 K oriden