nuta imiuainid 1u h AS.

mhr vi n 1 25 ar„ 6 .*.[4

4 ½34353 S 4 T i Kyy

7

8 3 1* † 4 5 1 amnumnms hemibm ald mp ja CT-· 1624,a n[ a 1 49 MAn n k⸗ ** I ner. Hiteb. au.

unutis ce 4 7 Anven 1 uln 1 rrceme. 1n 8

uurins ent eier i ſes ofh

— 1 92 C 1 un muns. Füu g hr 82* 1 9„ Aw, LX NMuen 1 1 AM .. 4* 4 4

1 4 1 0.4.1192oS2A 1 1 zuuan 4

*† 3 1 1 „ keren 1

3 85 N 1 1

. 1. 4

n A4 9 4 4

1

Auctor cur in diſputatione de ſitu Paradi- ſi,& de fluminibus eins communem multormu Doctorum ſententiam non ſit ſecutug. 283

Auttores Sacrorum librori, partim reue- latione diuina, partim historica diligen- tia libros ſuos conſcripſiße tradit San- ctus Auguftinus. 1 5. b. c

Austores Sacrarum literarum, cur de Cæ- lis& astris apertè& enucleate non

ſoripſerint, aſſignantur ex D. Auguſtino rationes. 200. per totam

Audtoris vtiliſſimum documentum circa nouarum opinionum approbationem&

defenſionem. 809. c Auctoris dilemma ad Fati vanitatem con- futandam. 257,4 Auctoris intentio in ſcribendo libro de Pa- radiſo. 280.281

Auctoris opinio quonam in loco fuerit ter- rertris Paradifus. 303.b. 244.c. d.& 245 4.5 Aues.

Ves& piſces an ex eodem aquæ ele- mento ſint cõdita tractatur. 1 49.a

Aues fuiſſe productas ex aqua tenuiori, ſci licet ex nebuloſa, ſenſit Rupertus, Ab- bas, D. Auguft.& S. Thomas. 249.a.95

Aues ſimiliter vt piſces habuiſſe originem ex elementari aqua tradit Eugubinus, Diuus Hieronymus,& S. Ambroſius. 149. b. c

Aues ex terra eſſe productas, probãt Caie- tanus,(atharinus,& Vielmius. 15 0. a.5

Aues ex eo quod iuſſit Deus eas multipli-

cari non in aquis ſed ſuper terram, conij- citur ex humo eſſe conditas. ihid.

Aues in Scriptura nõ appellari aues aquæ,

ſed abëris. ihid.

Nues quæ humanas voces imitantur, an

ſint cæteris terrestribus animantibus nobiliores. 152.4.5 Aues fuiſſe ex aquis ſimiliter vt piſces productas communis Patrum ſenten- tia eſt, quam ſequitur& defendit

I N DE V.

Audtοr. 15 2.0

S. Auguſtinus. AWatin opinio quod omnia creata fuerint in vno inſtanti diſcutitur refellitur. 184.C.2 185,a.6 Augustini de bono obedientiæ& mala in- obedientia notabilis ſententia. 44 5. b.c Augustini egregia ſententia de duabus ci- nitatibus: altera Dei,& altera diaboli. 713.d. ꝙ714.4 Auguftinug tradit inſtinctu dæmoni A ſtro- logos interdum vera prædicere,& quo- nam modo id fiat. 277. a.5 Augustinus docet nonnunquam ex occulta qiuinæ prouidentiæ diſpoſitione Aſtro- logos vera prædicere. 279.4. b. c Augustinus refert tres opiniones de terre- ſiri Paradiſo, ex quibus tertiam appro- bat. 290.5 Augustinus primum docet Paradiſum ter- reſtrem fuiſſe corporalem, deinde eum Giritualiter interpretatur. 314.c.d Auguftinus docet, duobus Sacrarum litte- rarum exemplis, vim arboris vitæ fuiſ- ſe ſupernaturalem. 3 21. cC. d Auguftinus quid ſenſerit de opinione Ter- tulliani circa animarum generationem. 4²26. b. C Augustinus aſſignat rationem cur Deus non ſit comminaius Adamo pœnas in- ferni. 46 1.4 Augustinus commemorat& confutat opi- uonem quo rundam interpretantium illa verba Creſcite& multiplica- mini, ſpiritualiter tantùm. 503. c.& 504.4 Augustinus mira prædicat de felicitate ſta- tus innocentiæ: 519.4 Aueustinus cenſet Adamum fuiſſe creatum aà Deo cum gratia. 547.5 Augustinus probat primum peccatum pri- morum hominum fuiſſe ſuperbiam. Fôl. 635 b Auguftinus declarat quemadmodum in ſatu innocentiæ mulier ſine dolore pa- rere