ohö—öoöoöoöoöoſͤoſhohh ——

— eee 4 122—³ 2 3 8 4 2 —————““ 4 — 1

Henoch cur ſit tranſlatus ex D. Chry- ſo Nomo.

790 COMMENTARIORVM— creditũ eſt, predicator& propugnator fidei Chriſti,& doctrinæ Eua. 4 gelicæ aduerſus oppugnationem& perſecutionem Antichriſti futu- rus ſit. Verùm hac de re diligenter& accurate diſpuratum à nobis eſt in lib. 15. Commentariorum noſtrorum in Danielem ſuperillis ver- bis capitis 1 2. libri Danielis. In illo tempore conſurget Michaél&o.

HIs libet attexere alias quaſdam cauſas cur Deus ſic Henoch transferre voluerit, à Chryſoſtomo& Theodorero expoſitas. Chr)s ſoſtomus igitur homil. 21. in Geneſim ita ſcribit: Quia poſttranſro ſionem Ada inuètus eſt homosqui ad virtutum culmen aſcenderet& prim pa- rentis peccatum reuocaret, ob ſuam quam apud Deum habebat gratiam vide honi Dei excellentè miſcricordiam) quia inquam, inuenit aliquẽ, qui potuit pec- catum Ada renocare: monſtrando reipſa quia non volens mortẽ humano geneni inuehere propter mandati tranſgreſſionem, eum qui mandatum acceperat, con- B demnaue rit,nunc viuentè illum transfert. Et placuit, inquit, Henoch Deo& non eſt inuentus, eèò quòd trãſtulit illum Deus. Vides ſæpientiã Domini viuétem transtulit, non immortalitatem largitus eſt, vt peccandi metit enerua- ret, ſed morti in humanum genus ſuum ius reliquit. Propter hoc iterum obſcurè, vt ita dicam,& latenter reuocare vult ſententiam, quã contra Adam protulit ſed manifetum hoc non facit, vt timor illius, emendationem ſeruet, Et idciroo Henoch, cum ſibi multum placeret, transtulit. Et paulo poſt: Vidisti bonita- tem Domini quomodo inuetum virum, qui virtutem operaturs eſt, non frandauls dignitate, quam protoplasto ante mandati tranſgreſſionem largitus erat: docens nos quod& illum, niſi demonis deceprione maioris feciſſet, quam traditum maä- datum, eodem vel maiori honore dignatus fuiſſet. Sic Chryſoſtomus.

THEODORERTVS autem 4z. queſtione in Geneſim eum quæſiſ- ſet,& quem in locum,& quam ob cauſam Deus Henoch träſtuliſſet, ita reſpondet: Non inquirenda ſunt: qua ſilentio ſunt tradita, ſed venerenda. quæ ſoripta ſunt. Ego verb puto Deum omnium hoo feciſſe, ad conſolandos vir- tutis athletas. Cum enim Abel primus institiæ fructus, immaturus adhug radi- citus abſciſſus eſſet nulldque roſurrettionis ſpes tum homines conſolaretur, trã- ſtulit omnium Deus ipſum Henoch ſibi gratiſſimum, eumque ſeiunxit à morta- lium vita, vt quicumque pie Vinere ſtatuerit, animaduertat quanto in honore babendus ſit:ꝛcum Deus omniumo qui iuſtus eſt& iuite gubernat vninorſa, He- noch honore proſecutus ſit, Abel quoque ornamento carere non permittet. Has de cauſa illum quidem occidi conſpexit. Henoch autem transtulit: vt huius pre- dicatione futuram indicaret reſurrectionem. Qui enim in hac vita virtutis re- munerationem non fuerit adeptus, illam in altera vita certo conſequetur. Hæc Theodoretus.

—

——

AERVW illud non facilè eſt ad explicãdum, ad agnitionem tamen pulcherrimum videtur, vtrũ Henoch poſtquã trãſla- tus eſt, videat Deũ, beatifica diuinæ eſsétiæ viſione fruéseli- vitã in corpere& in terris agat,& aliquando ſit Metit vte oc

☛ν