Ro 4 121. Bmuh„u

: n 8 5 Uena l ü 3

4 45 1 4 3 ͤͤ Wrzod 4 4ʃ* 5 *“

*

L“

A

“ 8 p̃

44 4 4 3 .. 8*

3 4 09 11 ““

F. 4— 1 11 4 uh va 4 „ e Vel ed 8 4“ ſͤ 1 Sn AAdnt, 8 ut 31

4 4n. 1 4

.—

„ 1 ͤ 2

mmem

”

3

. 1 O“*

ö

19

2*

¹ ö 1 Wlen l 16

“ 3„ 4 8„ 4 4“ 8

J 1 3 4 4 A 4 4

1. ch EelLortuu 48..“*“ ded un kl 8 4 rrecda en N 4 4 ren. * 8 4 en an dun et 88 42 ¹ 1 9el 4 o—,‧ B 3 2 4 Aobl 5 A 3 x-d * 3

¹ 44 meee

4 8 9 Nkcnn er von 2 Des 6 1 5 ger t„ adl e dlac

1IN GENE SIM, LI B. VII. 787

A fectò Hieronymum ſenſiſſe nondum Henoch eſſe mortuum ſed mo-

riturum aliquando, ex aliis ſcriptis eius pater: nec aliud ipſe hoc lo- co ſignificare voluit, quàm Henoch in amcœniſſimum aliquem terræ locum, quem generali vocabulo Paradiſum appellauit, tranflatum, non ſuſtentare vitam terrenis& vſitatis, noſtratibuſque cibis& alimentis, ſed Dei verbo, ſicut Moſes in monte per quadraginta dies; Non enim in ſolo pane viuit homo, ſed in omni verbo quod procedit de ore Dei. b

Esr igitur proculdubidò credendum, Henoch& nondum eſſe mortuum,& aliquando moriturum. Sic haber Eccleſiæ traditio, ſen- füſque& opinio fidelium,& Patrum ac Theologorum ſententia.

Audi quid hac de re ſcribat B. Thomas in Commétariis in epiſtolam

Pauli ad Hebræos ſuper illis verbis capitis 11. Fide Henoch translatus eſt, ne videret mortem. Nondum, inquit, Henoch eſt mortuus, ſed morietur tamen aliquando: quia ſententia quam Dominus primis pa rentibu⸗ peccanti- bus inflixit, Quocunque die comederis ex eo, morte morieris, omner qui quocumque modo naſcuntur ex Adam comprehendit. Vnde Pſalmo s. dicitur. Quis eſt homo qui viuet,& nõ videbit mortem?& Paulus ad Hebraos 9. Statutum eſt, inquit, omnibus hominibus ſemel mori. Mors autem duorum dilata eſt, Henoch& Eliæ. Et ratio eſt, quia doctrina veteris Teſtamẽ- ti ordinatur ad promiſſa noui Iestamenti, in quo ſpes nobis vitæ æternæ promit- titur, Matth. 4. Pœnitentiam agite, appropinquauit enim regnum cœ- lorum. Et ideo data ſententia mortis, voluit Dominus ducere homines in ſpem vitæ: quod fecit in Patribus vtriuſque ſtatus ſcilicet Naturæ, Legis,& Gratiæ. Vnde, in primo ſtatu dedit ſpem euadendi neceſſitatem mortis in Henoch:in le- g&e autem, in Elia: in tempore gratia, in Chrito,per quem datur nobis eſfectus

Exodi 24. G 34. Deuter. d.

Geneſ.z.

huius promiſſionis. Sed duo primi morientur per Antichristum: Chriſtus au- Rom. g.

tem ſemel mortuus, à mortuis reſurgens iam non moritur, mors illi vltra non dominabitur. Sic S. Thomas.

mar Sanctus Auguſtinus in libro nono de Geneſi adliteram capite ſexto ita ſcribens: Neque enim arbitrandum eſt, Eliam vel ſic eſſe iam ſi- aut erunt ſancti quando peracto operis die, denarium pariter aocepturi ſuntvel

—

lic quemadmodum ſimt homines, qui ex iſta vita nondum emigrarunt, de qua D ile tamen non morte, ſed translatione migrauit. I. am itaque aliquid melius ha-

bet, quam in hao vita poſſet: quamuis nondum habeat, quod ex hac vita retts geſta in ſine habiturus eſtpro nobis enim meliora prouiderunt, ne ſine nobis per- ficerentur. Aut ſi quiſquam putat hoc Eliam mereri nõ potui ſſe ſi duxiſſet vxo- remn, filiòſque procreaſſet, creditur enim non habuiſſe, quia hoc criptura non dixit, quamuis& de cœlibatu eius nihil dixerit: Quid de Henoch reſponde- bit, qui filiis genitis, Deo placens, non moriuus, ſed vinus translatus eſi? Cur ergo & Adam& Euaſi iustè viustes caste filios procreaſſent mon eis poſſent tranſe latione, non morte ſuccedentibus cedere? Mam ſi Henoch& Flias in Adam mortui, mortiſcue propaginem in carne geſtantes quod debitum vt ſoluant, ere- Auntur etiam redituri ad hanc vitam,& quod tamdiu dilatum eſt, morituri:

nnIHII z nunc

SEp hoc ipſum doctè admodum& diſertè tractat atque confir-

Matt ⸗. 2 Ge

Hebræsr. II.